ઓઢાડું તને

સાતમું આકાશ ઓઢાડું તને,
ઘાસની જાજમમાં પોઢાડું તને.

મનગલીમાં રાખવાની ચીજ તું,
આ સ્થળેથી હું નહીં કાઢું તને.

મૌનની ગુફાનો હું કેદી ભલે,
સાંભળે તો એક બૂમ પાડું તને.

આપજે ખુશ્બૂની હોડી તું મને,
મેં દીધું છે ફૂલનું ગાડું તને.

આવવું પડશે તને ‘રાહી’ સુધી,
તું કહે તો સ્વપ્ન પહોંચાડું તને.

એસ. એસ. રાહી

Comments (1)

જોઇ લે

રેતમાં, થાકેલ આ સૂરજ ઢળે છે જોઇ લે,
ક્યાં ધરા ગમગીન આ નભને મળે છે જોઇ લે.

ઝાંઝવા છળતાં રહ્યાં આખો દિવસ તો લે હવે,
ઘેર જઇએ..!! ત્યાં કોઇ શમણાં ફળે છે ?..જોઇ લે.

દૂર લગ લંબાઇ જાતાં જાત પડછાયા હવે
ઊંટના પગલાંની નીચે ટળવળે છે જોઇ લે.

ક્યાંકથી કોઈ સ્વપ્નને સાકાર કરવા આવશે,
રાહ જોતાં નેજવું મારું કળે છે જોઈ લે.

હું જ કોઈ સ્વપ્નનાં સાકારનો ‘આનંદ’ છું,
પણ હકીકત થઇને મન કેવું છળે છે જોઈ લે.

- અશોક જાની ‘આનંદ’

Comments (6)

ઉસ્તાદ પાસે

સૂરો મળશે અનાહત નાદ પાસે,
તરજ અજમાવજે ઉસ્તાદ પાસે.

નિયમ છે તે મુજબ વર્ત્યા હશો પણ,
ઉપાયો તો બધા અપવાદ પાસે.

નથી એ વહેંચવાનું તે ખબર છે,
છતાં કહેજે દરદ એકાદ પાસે.

સંબંધોને મુલવવા છે?, એને મળ,
ઘણા નુસખા હશે નાશાદ પાસે.

ગઝલમાં ‘કીર્તિ’ મળતી’તી સતત પણ,
જરા અટકી ગયા’તા દાદ પાસે.

કીર્તિકાન્ત પુરોહિત

Comments (4)

પ્રસન્ન છે

પ્રત્યેક કાળનાં પ્રણય ગીતો પ્રસન્ન છે,
મારા અતીતનાં આગવાં સ્મિતો પ્રસન્ન છે.

સુખ શૈશવી રમતરૂપે સચિંત થતાં ગયાં,
નિર્દોષમય હૃદયનાં નિમિત્તો પ્રસન્ન છે.

છાતીમાં જ્યારથી નવું પરિમાણ ચીતર્યું,
પાંપણની પરિમિતિમાં પરિચિતો પ્રસન્ન છે.

રાત્રી ઉદાસીની ઉપાધિનું ઇજન નથી,
દીવાએ કહેલી હર કહાની તો પ્રસન્ન છે.

પૂરું શહેર રોશનીથી તરબતર થયું,
કિશોર આંખમાંહીં પરહિતો પ્રસન્ન છે.

ડૉ. કિશોર મોદી

Comments (3)

એકાકી હોઉં છું

અસ્તિત્વની સુગંધીમાં એકાકી હોઉં છું,
અલગારી ફૂલદાનીમાં એકાકી હોઉં છું.

સ્પંદનની રવરવાનીમાં એકાકી હોઉં છું,
ષોડ્શીસમી ખુશાલીમાં એકાકી હોઉં છું.

આકાશનું ફલક ઘણું નાનું પડે મને,
સૂરજ સમાણી ખ્યાતિમાં એકાકી હોઉં છું.

ઇંગિતના હર ગુલાબી ચ્હેરા પર મ્હોરતી,
મલકાટની નિશાનીમાં એકાકી હોઉં છું.

ઓળખ સ્વયંની આપવી કેવી રીતે હવે ?
સ્મરણોની નિજ વળગણીમાં એકાકી હોઉં છું.

અહીં શક્યતા મિલનની નહિવત્ લાગતી કિશોર,
ભરચક ભીતર પહાડીમાં એકાકી હોઉં છું.

-ડૉ. કિશોર મોદી

Comments (7)

થનગનાટ ના પણ હોય

સદાય એક સમો થનગનાટ ના પણ હોય.
હવાની ચાલ બધે સડસડાટ ના પણ હોય.

ત્રણેય લોક ગઝલમાં સમાવી લઉં છું હું,
અહીં બધાયનાં પગલાં વિરાટ ના પણ હોય….

છતાં ઉજાસનાં ધોરણને જાળવી રાખે,
અમુક-અમુકના દિવાઓમાં વાટ ના પણ હોય.

તૂટે-ફૂટે તો હરખ-શોક બહુ નહીં કરવો,
દરેક જિંદગીઓ મોંઘી-દાટ ના પણ હોય.

ખૂટી ગયા છે કિરણ, દબદબો છતાં પણ છે,
બધા સૂરજની ભીતર ઝળ-હળાટ ના પણ હોય.

ભાવેશ ભટ્ટ

Comments (7)

સાંધો મળ્યો નહીં

સંતાડવા મોઢું ખૂણો-ખાંચો મળ્યો નહીં,
માથું મૂકી રડવા કોઈ કાંધો મળ્યો નહીં.

એક અપ્સરાના વેશમાં ફરતી હતી ઈચ્છા,
પાછળથી એને જોઈ તો વાંસો મળ્યો નહીં.

હું આયના સામે ઊભો ‘તો ઊંટ થઈને પણ,
એક પણ જગાથી બિંબમાં વાંકો મળ્યો નહીં.

ઈશ્વરની ચર્ચામાંથી રસ ત્યારે ઊડી ગયો,
ગંજેરીઓને જે દિવસ ગાંજો મળ્યો નહીં.

કોરા જ શબ્દો પર મદાર ‘સૂર’નો હતો,
જ્યાં વાત અનુભવની ઊઠી સાંધો મળ્યો નહીં.

-સુરેશ પરમાર ‘સૂર’

Comments (6)

Older Posts »