એટલો છે જિન્દગીનો સાર જીવા,
અલ્પ સુખ ને દર્દ પારાવાર જીવા.
ભેટ સમજી કર સહજ સ્વીકાર જીવા,
ઠેસ તો છે માર્ગનો ઉપહાર જીવા.
પાંજરામાં પાંખને પૂરી શકો પણ,
કેદ થોડો થઇ શકે ટહુકાર જીવા.
વૃક્ષ અધ્ધરશ્વાસ ઊભું પાનખરમાં,
’પાન ખરશે’નો લઇ ઓથાર જીવા.
એમ કોઈ શ્વાસથી નાતો ના તૂટે,
હો ભલેને સાવ કાચો તાર જીવા.
આમ તો વાદળ નહોતાં કંઇ અષાઢી,
તોય વરસ્યો મેહ અનરાધાર જીવા.
-રાકેશ હાંસલિયા