એકાકી હોઉં છું

અસ્તિત્વની સુગંધીમાં એકાકી હોઉં છું,
અલગારી ફૂલદાનીમાં એકાકી હોઉં છું.

સ્પંદનની રવરવાનીમાં એકાકી હોઉં છું,
ષોડ્શીસમી ખુશાલીમાં એકાકી હોઉં છું.

આકાશનું ફલક ઘણું નાનું પડે મને,
સૂરજ સમાણી ખ્યાતિમાં એકાકી હોઉં છું.

ઇંગિતના હર ગુલાબી ચ્હેરા પર મ્હોરતી,
મલકાટની નિશાનીમાં એકાકી હોઉં છું.

ઓળખ સ્વયંની આપવી કેવી રીતે હવે ?
સ્મરણોની નિજ વળગણીમાં એકાકી હોઉં છું.

અહીં શક્યતા મિલનની નહિવત્ લાગતી કિશોર,
ભરચક ભીતર પહાડીમાં એકાકી હોઉં છું.

-ડૉ. કિશોર મોદી

Comments (5)

થનગનાટ ના પણ હોય

સદાય એક સમો થનગનાટ ના પણ હોય.
હવાની ચાલ બધે સડસડાટ ના પણ હોય.

ત્રણેય લોક ગઝલમાં સમાવી લઉં છું હું,
અહીં બધાયનાં પગલાં વિરાટ ના પણ હોય….

છતાં ઉજાસનાં ધોરણને જાળવી રાખે,
અમુક-અમુકના દિવાઓમાં વાટ ના પણ હોય.

તૂટે-ફૂટે તો હરખ-શોક બહુ નહીં કરવો,
દરેક જિંદગીઓ મોંઘી-દાટ ના પણ હોય.

ખૂટી ગયા છે કિરણ, દબદબો છતાં પણ છે,
બધા સૂરજની ભીતર ઝળ-હળાટ ના પણ હોય.

ભાવેશ ભટ્ટ

Comments (7)

સાંધો મળ્યો નહીં

સંતાડવા મોઢું ખૂણો-ખાંચો મળ્યો નહીં,
માથું મૂકી રડવા કોઈ કાંધો મળ્યો નહીં.

એક અપ્સરાના વેશમાં ફરતી હતી ઈચ્છા,
પાછળથી એને જોઈ તો વાંસો મળ્યો નહીં.

હું આયના સામે ઊભો ‘તો ઊંટ થઈને પણ,
એક પણ જગાથી બિંબમાં વાંકો મળ્યો નહીં.

ઈશ્વરની ચર્ચામાંથી રસ ત્યારે ઊડી ગયો,
ગંજેરીઓને જે દિવસ ગાંજો મળ્યો નહીં.

કોરા જ શબ્દો પર મદાર ‘સૂર’નો હતો,
જ્યાં વાત અનુભવની ઊઠી સાંધો મળ્યો નહીં.

-સુરેશ પરમાર ‘સૂર’

Comments (5)

બેસી ગયા

ખોખલા એંધાણ લઇ બેસી ગયા,
મનઘડન મોકાણ લઇ બેસી ગયા.

કાલની ચિંતા ગળે વળગી અને
આજ, કચ્ચરઘાણ લઇ બેસી ગયા.

મન સુધી વકરી ગયા મતભેદ, સહુ
વ્યર્થ ખેંચાતાણ લઇ બેસી ગયા.

દેખતી શ્રધ્ધા ય થઇ ગઇ આંધળી,
પાંગળા પરમાણ લઇ બેસી ગયા.

લાગણી જેવું રહ્યું નહીં કંઇ, છતાં
લાગણીની આણ લઇ બેસી ગયા !

ફળ પ્રથમ કે બીજ, એની લાહ્યમાં
વાંઝિયા ખેડાણ લઇ બેસી ગયા.

ગૂંથવું’તું કંઇક, ‘ને ગૂંથ્યું કશુંક,
કંઇ વકલનાં વાણ લઇ બેસી ગયા !

-ડૉ.મહેશ રાવલ

Comments (7)

ક્યાં જશું ?

આપણું આકાશ છોડી ક્યાં જશું ?
ને ધરાની પ્યાસ છોડી ક્યાં જશું ?

એક સાચો જણ મળ્યો છે ભીતરે,
તે તણો સહવાસ છોડી ક્યાં જશું ?…

બે ઘડી છઈએં ન છઈએં જાણીએં,
શ્વાસનો અજવાશ છોડી ક્યાં જશું !

બારમાસી વેદનાની ડાળ પર,
પુષ્પ જેવું હાસ છોડી ક્યાં જશું ?

નર્તકીના નૃત્ય સમ સોહે ગઝલ,
આ દીવાને-ખાસ છોડી ક્યાં જશું ?

સંધ્યા ભટ્ટ

Comments (8)

આદરે છે ધીમેથી

રાત પડખું ફરે છે ધીમેથી,
ભીની યાદો ખરે છે ધીમેથી.

આંખની બે ચમકતી કીકીમાં,
કોઇ શમણાં તરે છે ધીમેથી.

હાથ જોડી ઊભી છે તક ને તું,
મોઢું ધુએ, ઘરે છે ધીમેથી.

હાથ તું છો કરે ક્ષણોને પણ,
રેત માફક સરે છે ધીમેથી.

તું હલાવીશ ના મન કટોરીને,
દુ:ખ એમાં ઠરે છે ધીમેથી.

સહેજ ‘આનંદ’ હાથ આવે ત્યાં,
કોઇ લૂંટ આદરે છે ધીમેથી.

- અશોક જાની ‘આનંદ’

Comments (12)

રંગ હોળીમાં

એ દૃશ્ય જોઈને થઈ જાઉં દંગ હોળીમાં;
સળગતું હોય છે મારુંય અંગ હોળીમાં.

ગુલાલ ગાલ ઉપર મેં તને લગાવ્યો’તો,
સ્મરું છું એ જ વીતેલો પ્રસંગ હોળીમાં.

બધાય રંગ લઈને તું ક્યાંક ચાલી ગઈ,
કહે તું કેમ હવે હો ઉમંગ હોળીમાં.

ઉતારું સ્હેજ અને એ વધુ વધુ લાગે,
લગાવીને તું ગઈ એમ રંગ હોળીમાં.

રહી ન તું એ, રહ્યો ના હું એ, ન એ દિવસો,
રહ્યો ન ક્યાંય હવે કોઈ સંગ હોળીમાં.

-અશોક ચાવડા ‘બેદિલ’

Comments (4)

Older Posts »