વિકલ્પ (!)

શહેરમાં સ્પર્ધા થઇ
એક વૃક્ષ,
એક ચકલી
અને
એક ખિસકોલી વચ્ચે.
નિર્ણાયક સવાલ પુછાયો
“અગર ફરી જનમ મળે,
તો શું બનવાની ઈચ્છા છે ?
અને કેમ ?
પર્યાય છે..
૧) ખિસકોલી
૨) ચકલી
૩) વૃક્ષ
૪) માનવી”
સ્પર્ધા ‘ટાઈ’ થઇ.
બધાનાં ઉત્તર એક હતાં
“માનવી” !!
કારણ પણ એકજ હતું..
‘ત્યારે બાકીના ત્રણ વિકલ્પ
બાળકની ચોપડીમાંજ
જીવતાં હશે’

- ભાવેશ શાહ ‘શહેરી’

Leave a Comment

પરમને રાખજે

દૂર તારાથી અહમને રાખજે
આંખમાં થોડી શરમ ને રાખજે

એજ હો સંધાન તુજ એકાંતનું
પાસ હરદમ તું પરમને રાખજે

સાવ બુઠ્ઠા છો ને શબ્દો લાગતાં
તેજ-તમતમતાં મરમને રાખજે

એક ચપટી નાખ ગૂગળ, ને લે કશ
આમ મઘમઘતી ચલમને રાખજે

બેઉ કાંઠા તોડવા તત્પર બની
સાચવી તારા અલમને રાખજે

જીરવી છે આ ઉદાસી મેં સખત
સાબદી ‘રાજુલ’ કલમને રાખજે

- રાજુલ ભાનુશાલી

Comments (2)

મોસમ છે….

આ..હ છલકતી ને મહેંકતી મોસમ છે,
થોડી સરકતી ને બહેક્તી મોસમ છે.

સવાર મેઘલી, છે અંધાર ઘેરી,
ઝબૂકતી વીજળી ને અંબર હેલી,
શીકરોની ટપલી ને હવા યે ઘેલી,
ઉર્મિની ભરતી અંતરમાં રેલી……

હાય, હૈયું ધક ધક ધડકાવતી મોસમ છે,
આજ કૈંક યૌવનને શરમાવતી મોસમ છે.

સમીરના સૂસવાટા જુલ્ફો રમાડતા,
હ્રદયની રેશમી તળાઇને સ્પર્શતા,
માટીની મીઠી મીઠી સોડમ વહાવતા,
માદક ઉન્માદી અંગડાઇ મરોડતા…..

નસનસમાં નર્તન જગાવતી મોસમ છે,
અંગઅંગમાં અગન ઉછાળતી મોસમ છે.

નભના નેવેથી ઝરમરતી ધારમાં,
નાહ્યા કરું ઉભી પાછલી રવેશમાં,
ખોતર્યા કરું ઝીણી ફાંસ જેવી યાદમાં,
કલરવતા પંખીના સૂરીલા ગાનમાં…….

ભીના ભીના ગીતો ગવડાવતી મોસમ છે,
મોહબ્બતની મશાલને સળગાવતી મોસમ છે…… 

- દેવિકા ધ્રુવ

Comments (4)

જો..હોય તો

બોલશે એકાંત, જો ઘરમાં અટારી હોય તો,
શક્ય છે સંવાદ, જો જળમાંય બારી હોય તો.

ભેજ જ્યાં ઓછો થયો, ખારાશ વિસ્તરતી રહી,
ત્યાં પછી, સંબંધની સીમા મઠારી હોય તો?

વાત ભમરાની જુદી છે સો ટકા, પણ તું હવે!
એકને આરાધ, જો સાચો પુજારી હોય તો.

આ પગથીયા ચાર, વહીવટ કેમ સમજાવું તને?
બે જતન ને બે પતનના, કારભારી હોય તો?

તેલ દીવામાં હતું, દીવાસળી ભીની હતી!
બેઉ પક્ષોમાં ‘શિવા’ ઈમાનદારી હોય તો?

- દિપ્તી વછરાજાની ‘શિવા’

Comments (9)

…સાજણ

આ નભ છલક્યું છે ખોબા માંહે ઝીલો સાજણ,
મનગમતા આસવને થોડો પી લો સાજણ.

મોર ગહેકતા ઉપવન ઉપવન કુંજે કુંજે,
દાદુરના ડચકારા ચારેકોર જો ગુંજે,
આંખોનો સંકેત હવે સમજી લો સાજણ……. આ નભ

ધરતી લીલી છમ્મ થઈ કેવી ઝૂમે છે..!
શરમાતાં વાદળ પણ જો પર્વત ચૂમે છે,
તું પણ પહેરી આવને સાફો લીલો સાજણ….. આ નભ

ફર ફર જેવું ધોધમાર કે ઝરમર ચાલે,
વીજ ચમક કે વાદળના ગર્જનને તાલે,
આજ હવે મન મુકીને વરસી લો સાજણ…… આ નભ

મનની માટી મઘમઘ થઇ વરસાદની ટીપે,
પણ, તું આવે તો પ્યાસ જનમ જનમની છીપે.
ઝટપટ આવી ડિલમાં ખોડો ખીલો સાજણ……આ નભ

-અશોક જાની ‘આનંદ’

Comments (6)

વાતાવરણ હવે

પહોંચી ગયાં છે ઘર લગી વેરાન રણ હવે !
ચોપાસ ઝાંઝવાનું છે વાતાવરણ હવે !

બે આંખની ભીનાશ પીવાઇ ગઇ હવે,
ભડકે બળી રહ્યાં છે બધા દ્દશ્ય પણ હવે !

ઊપસી શક્યાં ન ચિત્ર દિવાલો ઉપર કદી,
ધુમ્મસ બની ગયાં છે સકળ સંસ્મરણ હવે !

હું પણ નિહાળું તુંય નિહાળ્યા કરે મને,
કોઇ સંબંધની ન રહી સાંભરણ હવે !

બે ચાર શ્ર્વાસ છે અને બે ચાર ક્ષણ હવે,
રહેશે નહીં પછી તો કોઇ આવરણ હવે !

- હરકિસન જોષી

Comments (5)

છાંયે બેસીને

હું તો માછલીની આંખોમાં ખરતાં રે આંસુનું ખારું તે ઝાડવું,
છાંયે બેસીને હવે તડકાનું નામ નથી તડકો રે પાડવું.

મોતીની જેમ જરા સાચવીએ છીપમાં પરપોટા જેવી આ જાતને,
સૂરજનું કાળઝાળ બળવું તો ઠીક હવે જોવી છે ઘેરાતી રાતને.
અમથાં રે મોજાંના ભણકારા સાંભળી વાસેલું દ્વાર શે ઉઘાડવું?
છાંયે બેસીને હવે તડકાનું નામ નથી તડકો રે પાડવું.

જળમાં ભીંજાઉં તો જળમાંથી કેમ હવે અળગી થઈ જાય છે ભીનાશ રે?
આંખોને શાપ કૈં એવા રે લાગતા કે ઝાડમાંથી જાય છે લીલાશ રે!
ભૂલા પડેલ કોઈ પંખીને કેમ હવે આંસુનું વન આ ચીંધાડવું,
છાંયે બેસીને હવે તડકાનું નામ નથી તડકો રે પાડવું.

-મહેન્દ્ર જોશી

Comments (6)

Older Posts »