પ્રેમભીનું વલણ મને આપ્યું,
દર્દેદિલનું શરણ મને આપ્યું.
લોહી ટપકે ધબકતા દિલ સાથે,
લાગણીનું ઝરણ મને આપ્યું.
ધોમ તડકો ઉઘાડા આભ તળે,
ચાલવા આખું રણ મને આપ્યું.
જિંદગી આખી જીવવા માટે,
મોતનું વિસ્તરણ મને આપ્યું.
એટલે આમતેમ ભાગું છું,
આ નગરનું હરણ મને આપ્યું.
જિંદગીના ઉદાસ રસ્તામાં,
બંધ ઘરનું ભ્રમણ મને આપ્યું.
સૂર્ય આખો ‘રસિક’ના પાલવમાં,
તારલાનું કિરણ મને આપ્યું.
……અબ્દુલ રઝાક ‘રસિક’ મેઘાણી
રાત આખી આગિયા ફરતા હતા,
સ્વપ્ન જાણે આંખમાં તરતાં હતાં !
ઘર પછીતે ઘૂઘવે દરિયો અને
આંગણે, કોરા પવન સરતા હતા !
જ્યાં સુધી લીલી હતી ડાળી, હતી
આજ બસ, અવશેષ ફરફરતા હતા !
એક બારી ઓળખીતી નીકળી,
કેટલા સંદર્ભ અવતરતા હતા !
હેસિયત કોની હતી, રોકી શકે ?
બે’ક પીછાં આભ ખોતરતાં હતાં !
એ ખરૂં કે મૂલ્ય સમજાયું હવે,
તારલા તો ક્યારના ખરતા હતા !
એ કહે છે જિંદગી, ને હું ગઝલ
વાત, બન્ને વ્યાજબી કરતા હતા !
…..ડૉ. મહેશ રાવલ
મંઝિલ મંઝિલ રટણ કર્યું ને મેં તો રસ્તા ખોયા,
ખોટ હતી શું મારી નજરમાં મેં મધ્યાહ્ને સૂરજ ડૂબતા જોયા !
પડછાયામાં વાંચ્યો વિસામો, વાંચી દિશા પગલાંમાં,
શાને બળી ગઈ એક ચિનગારી સમજણના ઢગલામાં,
ઝરમર શ્રાવણના આંસુમાં હિમના સપનાં ધોયાં !
ઓળખના ઝાકળમાં સળગ્યાં મેઘધનુ આશાનાં,
જીવન ચોપાટે પાવન પગલાં શકુનિ પાસાના,
હસતા માણસના ખોળામાં મૂકી માથું રોયા !
…..ડૉ. નીલેશ રાણા
હર પળ હવે ગુલાબી છે ઇચ્છા વસંતની,
હર શ્વાસમાં સુહાય છે ઘટના વસંતની.
તું પાનખરને મૌનનું કારણ પૂછીશ મા,
હર પાંદ પાંદ સ્પર્શી છે લજ્જા વસંતની.
શર્મિલાં સ્મિત ફૂલ જેવાં રૂપમય મળે,
હર આંખમાં નીખરતી જો આભા વસંતની.
એ ઓઢણી સુગંધથી મઘમઘતી માણી લે,
હર મંજરી ને તું વળી તનયા વસંતની.
ગુનગુન, કૂજન, પવન મહીં મર્મરની આરજૂ,
હર બાગમાં મ્હોરી ગઈ ઋચા વસંતની.
રૂપેરી યાદની પરબ લઈ સાંજ આવી છે,
હર કોઈ મોજથી પીઓ સુધા વસંતની.
…..ડૉ. કિશોર મોદી
આવતી રોકો વસંતને,
મારે આંગણિયે ફૂલડાંના ફાલ
લાવતી રોકો વસંતને !
એ તો આંગણને આંબલિયે ટહુકો કરે,
અહીં એકલડું ઉર મારું હિબકાં ભરે,
કોઇ હેતસૂના હૈયાની ડાળ
હલાવતી રોકો વસંતને !
શાને શીળો સમીર બની અંગે અડે,
મારા ઝૂરતાં જીવન સાથ રંગે ચડે,
એની વેણુંમાં વદનાનું વ્હાલ
વહાવતી રોકો વસંતને !
…..જયંત પાઠક
મળ્યો કેવો અહીં અવસાદ, સાંઇ !
અમે અમને જ દીધો સાદ, સાંઇ !
થયો ખુદ જાતથી વિવાદ, સાંઇ !
કહેશો એને કેવો વાદ, સાંઇ !
મળે કઈ પેર એની દાદ, સાંઇ !
સ્વયમ્ સામે જ છે ફરિયાદ, સાંઇ !
બીજું કાંઈ નથી વરસાદ, સાંઇ !
શમે છે કોઈનો ઉન્માદ, સાંઇ !
અજબ લાગ્યો અગમનો નાદ ‘સુધીર’,
વગર તંતુ બજે કૈં નાદ, સાંઇ !
…..સુધીર પટેલ
