જેના પડછાયા વડે છાંયો પડયો,
પહેલા એના પર અહીં તડકો પડયો.
દીકરા સાચે જ તું મોટો થયો,
બાપનો આ મ્હેલ પણ નાનો પડયો ?
રૂપ તો સાબિત થશે, પણ ગુણ વિશે ?
ફૂલની ફોરમનો ક્યાં ફોટો પડયો ?
વાડ તો વેલા તળે ઢંકાઈ ગઈ,
ફૂલ, ડાળી, પાનનો મોભો પડયો.
પાંખ પીંખાઈ અને પીંછા ખર્યાં,
ક્યાં હવામાં એકપણ ગોબો પડયો ?
જળના શ્વાસોશ્વાસ લાગી માછલી,
જાળ નાંખી હું ય છોભીલો પડયો
શ્વાસનો ફુગ્ગો લઈ માણસ અહીં,
ટાંકણીનાં શેહરમાં ભૂલો પડયો.
-ગૌરાંગ ઠાકર
Daxesh said
શ્વાસનો ફુગ્ગો લઈ માણસ અહીં,
ટાંકણીનાં શેહરમાં ભૂલો પડયો.
વાહ… ખુબ સુંદર.
Kirtikant Purohit said
નાવિન્યસભર કલ્પનોની સુંદર ગઝલ. અભિનંદન.
sunil shah said
ગૌરાંગભાઈના મુખે સાંભળેલી અને શ્રોતાઓની પ્રસંશા પામેલી સુંદર ગઝલ..
ડૉ.મહેશ રાવલ said
સધ્ધર કલમની પરિપક્વતાનું વધુ એક નખશિખ જાજરમાન નજરાણું……….
વાહ, ગૌરાંગભાઈ…..
ઝિંદાબાદ રહો,આબાદ રહો……
Ashok jani said
Wah, baddha sher khub saras…navi j vato, aabhar gaurangbhai ane pravin bhai no pan, week end ma majo thai gayo….!!!!!
Pancham Shukla said
Nice Gazal.
શ્વાસનો ફુગ્ગો લઈ માણસ અહીં,
ટાંકણીનાં શેહરમાં ભૂલો પડયો.
sudhir patel said
Enjoyed very nice Gazal!
Sudhir Patel.
jagadishchristian said
જળના શ્વાસોશ્વાસ લાગી માછલી,
જાળ નાંખી હું ય છોભીલો પડયો
શ્વાસનો ફુગ્ગો લઈ માણસ અહીં,
ટાંકણીનાં શેહરમાં ભૂલો પડયો.
સરસ શેર છે. મઝા આવી ગઈ.