દોડ્યા નથી

જિંદગીમાં કેટલાક અવસર હજી આવ્યા નથી,
ત્યાં સુધી પહોંચાય એવું આપણે દોડ્યા નથી.

એમ ના સમજો તમે કે એ હજી જાગ્યા નથી,
એક–બે વળગણને લીધે એ હજી ઊઠ્યા નથી.

એના ઉત્તરનું હવે ભારણ વધે છે રોજનું,
એક–બે પ્રશ્નો હતા, જે તેં કદી પૂછયા નથી.

કેટલાં ઊભા થયા ને કેટલાં ઊઠી ગયાં,
એ હિસાબો ડાયરીમાં આપણે રાખ્યા નથી.

પ્રશ્ન મારી સામે હો તો એનો ઉત્તર હું જ દઉં.,
મેં જવાબો આપવા માણસ કદી રાખ્યા નથી.

– કિરણસિંહ ચૌહાણ

આનંદ આઠે પ્હોર છે

જેમને વાવ્યા કદી ના થોર છે, એમને આનંદ આઠે પ્હોર છે,
એક નીંદરમાં જ થાતી ભોર છે, એમને આનંદ આઠે પ્હોર છે.

પારકાનાં સુખને જોયા પછી, જેમની નજરો સદા નરવી રહી,
ના કદી મનમાં પ્રવેશ્યો ચોર છે, એમને આનંદ આઠે પ્હોર છે.

આતમા ના કોઈનો દુભાવ્યો કદી, વ્હાલનો ગુલાલ વહેંચ્યો છે સદા,
આંગળીમાં એકપણ ના ન્હોર છે, એમને આનંદ આઠે પ્હોર છે.

ભૂતને ભુલ્યો, ના ચિંતા કાલની, આજની ક્ષણને જીવે છે મૌજથી,
જિંદગીનો આ ફકીરી તોર છે, એમને આનંદ આઠે પ્હોર છે.

દુઃખનાં અંધારઘરમાં સુખનાં, એક ચાંદરણામાં ઈશકૃપા જુએ,
ના થઇ શ્રદ્ધા કદી કમજોર છે, એમને આનંદ આઠે પ્હોર છે.

હાથને છે ટેવ પાડી જેમણે, અન્યનાં આંસુ લૂછીને મ્હેંકવું,
આંગળીઓ જેમની ગુલમ્હોર છે, એમને આનંદ આઠે પ્હોર છે.

– કિશોર બારોટ

થઇ ગઝલ

આંખ મેળામાં મળી તો થઇ ગઝલ,
વાત સપનાની ફળી તો થઇ ગઝલ.

બોલબાલા મોગરાની મ્હેકની,
ડાળ પર ખીલી કળી તો થઇ ગઝલ.

સોળમાના કોડ કુંવારા હતા,
લાગણી ભીની ભળી તો થઇ ગઝલ.

વાત વાતમાં નામ એ આવી ગયું,
યાદ એની ઝળહળી તો થઇ ગઝલ.

ના કદી ‘જય’ વ્યક્ત થઇ એ શબ્દમાં,
મૌનમાં ઈચ્છા ગળી તો થઇ ગઝલ.

જયવદન વશી

ખળખળે ના

વલણ હોય જુઠ્ઠું તો વાણી ફળે ના,
ઝરણ ચિત્રના કોઈ દિ’ ખળખળે ના.

અહીં ચોતરફ માત્ર પાણી જ પાણી,
અને કોઈનામાંય પાણી મળે ના.

સદા ટાઢ તડકે અહીં ઊછર્યો જે,
સદા ઝળહળે સૂર્ય એનો ઢળે ના.

રહ્યું સામ્ય આ તીર ને શબ્દમાં પણ,
અગર નીકળી જાય પાછા વળે ના.

હવે જિંદગીમાં ન તું શોધ ખળખળ,
નદી ખૂબ ઊંડી થતાં ઊછળે ના.

– હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ

બોલે છે

એ સીધું ને સપાટ બોલે છે;
જિંદગી સડસડાટ બોલે છે.

“પાછું મારે તો ઝાડ થાવું છે”;
ઘર મહીંનું કબાટ બોલે છે.

સુખ વિશે ના કહી શકે એ ગરીબ;
દુઃખ વિશે કડકડાટ બોલે છે !!

જે પડી રહે છે, કામ આવે ના;
ઘરની જુની એ ખાટ બોલે છે !!

બોલે છે પૈસો જો તવંગરનો;
શ્રમજીવીનું લલાટ બોલે છે!!

– રવિ દવે ‘પ્રત્યક્ષ’

ગભરાશો નહિ

ગભરાશો નહિ
આ વેદનાઓ
અને પીડાઓમાં
તમે એકલા નથી
આપણે સૌ
સહભાગી છીએ..!
કડકડતી ઠંડીમાં
થીજેલી અંધારી રાતમાં,
આવો,
આશાનું એક નાનકડું
તાપણું કરી
હાથ શેકીએ;
એકબીજાની લગોલગ બેસી
ટાઢ ઉડાડીએ
અને
દીર્ઘ રાતને
ગાળી નાખીએ…!!!

– હરકિસન જોષી

ક્યાં લગ તું .!

વ્યથાની પોટલી વાળી ને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું.!
દ્વિધાનો હાથ આ ઝાલી ને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું !

ઊભો થા..! છોડ નિરાશા અને એ લક્ષ સામે જો,
બધી કર્મણ્યતા ટાળી ને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું.!

જરૂરી હોય છે ઉત્સાહ, જુસ્સો, હામ હૈયામાં,
હ્રદય તારું લઈ ખાલી ને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું.!

મળે જો સાથ મિત્રોનો તો રસ્તા થઈ જશે સહેલા,
અહં તારાને પંપાળી ને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું.!

કરીશું આમ, જઈશું આમ, ને આવી જશે મંઝીલ,
વિચારોમાં ફકત ચાલીને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું.!

ખરેખર પ્હોંચવું હો ક્યાંક, પગથી ચાલવું પડશે,
પછી આ ખાટલી ઢાળી ને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું.!

સુકાયાં છે બધાં જંગલ, અહીં ‘આનંદ’ ના વરસે,
હવે પકડી સૂકી ડાળી ને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું.!

– અશોક જાની ‘આનંદ’