મજાનો નીકળ્યો

તેં બનાવ્યો’તો છતાં તારા ગજાનો નીકળ્યો,
આમ તો એકંદરે માણસ મજાનો નીકળ્યો.

કેસરી, લીલી કે ભૂરી કોઈ પણ ટકશે નહીં,
દ્રશ્ય આખું લાલ થ્યું માણસ ધજાનો નીકળ્યો.

એક દી’ મા-બાપ ની એ ધારણા ખોટી પડી,
કાચ ધાર્યો તો એ ટુકડો કાળજાનો નીકળ્યો,

દ્વાર પણ થાકી ગયું છે, ક્યાં કરે ફરિયાદ એ ?
પ્રશ્ન આ દિલમાં તમારી ‘આવ-જા’નો નીકળ્યો.

એ નિશાની પર લખ્યું’તું અહી દટાઈ છે ગઝલ,
ખોદતાં ઊંડાણમાં, અઢળક ખજાનો નીકળ્યો.

– ભાવેશ શાહ ‘શહેરી’

પરિચય થાય છે

એક બીજાથી પરિચય થાય છે,
ક્યાંક મળવાનો અભિનય થાય છે.

કામ સૌનું સૌ કરી લે છે અહીં,
ને હુકમ પાછા સવિનય થાય છે.

સાંજ નમતી, રાત મીઠી ચાંદની,
પ્રકૃતિ ખોળે સુરાલય થાય છે.

જ્યાં પરસ્પર લાગણી ભળતી રહે,
ત્યાં જ સંબંધો નિરામય થાય છે.

ના રહે છૂપું ખુદાનું ઐશ્વર્ય,
ક્યાંક સાગર ને હિમાલય થાય છે.

પ્રવીણ શાહ

ચર્ચા હતી

આંખમાં એ બાબતે ચર્ચા હતી ,
કોણ જીવ્યું હોય છે કોના વતી .

સૂર નાભિનો, હલક છે તીરવત ,
ગાય છે પદ આંગણે પીડા સતી .

તું ગઝલનો રાખ ધૂણો ; આવશે
શબ્દને ખખડાવતા જોગી -જતિ.

સ્વપ્ન કે શ્રીફળ વધેરે છોકરો
ગામને શું ? ગામ ગાતું આરતી .

પંડને સહદેવ હેમાળે ઘસે ,
જ્ઞાન સળગે છે હજી અંદર અતિ .

વ્હાલનો પ્રદેશ પૂરો થાય ને
એ પછી રણની શરૂ સરહદ થતી .

કામ આપી ફૂલ ગણવાનું અને
ક્યાં પછી સરકી ગયા છો ,હે રતિ ?

વાયરાને ક્યાંક બેડી હોય છે ,
ક્યાંક પથ્થર હોય છે કરતા ગતિ .

આંકવું સામર્થ્ય કે હલકાપણું ?
આભને લ્યો ઊંચકી કીડી જતી !

વેળ થઈ પ્હો ફાટવાની તે છતાં ,
વારતા મારી – તમારી ક્યાં પતી !

– હેમંત ગોહિલ ‘મર્મર’

તું હતી તો

તું હતી તો આગમાં કૂદ્યા હતા
તું ગઈ તો છાંયડે દાઝ્યા હતા

તું હતી તો છત વગર મલક્યા હતા
તું ગઈ તો ઓરડા ડંખ્યા હતા

તું હતી તો હાથમાં દરિયા હતા
તું ગઈ તો છીપલા વીણ્યા હતા

તું હતી તો જળ વગર મોહર્યા હતા
તું ગઈ તો જળમાં કરમાયા હતા

તું હતી તો સાંકળે ખખડ્યા હતા
તું ગઈ તો ભીંતમાં બોલ્યા હતા

તું હતી તો ભીડમાં દોડ્યા હતા
તું ગઈ તો એકલા હાંફ્યા હતા

તું હતી તો ભૂખને ભેટ્યા હતા
તું ગઈ તો ભાવનાં ભૂખ્યા હતા

તું હતી તો શબ્દ શરમાયા હતા
તું ગઈ તો કાવ્ય નીપજાવ્યા હતા

તું હતી તો જીવવું ભૂલ્યા હતા
તું ગઈ તો ભૂલવા જીવ્યા હતા

– ગૌરાંગ ઠાકર

ઘાવની ચર્ચા

મૂક ને પડતી એ નફરત – પ્યાર ની ચર્ચા,
ને હવે રહેવા દે માણસ જાત ની ચર્ચા.

કેમ નક્કામી કરો છો રાખની ચર્ચા?
કે હજી પૂરી નથી થઈ આગની ચર્ચા.

સાવ ઠાલા છે મલમ -ઔષધ્,દવાદારૂ,
ના કરો વકરી ગયેલા ઘાવની ચર્ચા.

લોક તો ઉમટે કિનારે જોઈ ને ભરતી ,
ને કરે હાંફી રહેલાં વ્હાણની ચર્ચા.

આભથી વરસી રહી છે ચાંદની શીતળ,
થાય છે શાથી હમેંશા દાગ ની ચર્ચા?

– પરશુરામ ચૌહાણ

શૂન્ય છે

વેદ ઉપનિષદ ૠચાઓ શૂન્ય છે,
શૂન્ય લોકો દેવતાઓ શૂન્ય છે !

આખરે સઘળી કલાઓ શૂન્ય છે,
ઊઠતા શ્રોતા સભાઓ શૂન્ય છે !

શૂન્યતાનું છે કવચ એના ઉપર,
આ હવાઓ, વાયરાઓ શૂન્ય છે !

આંગળી ચીંધી બતાવું છું તને,
તે પછી આગળ દિશાઓ શૂન્ય છે !

જે લખાતું એ ભૂંસાતું હોય છે,
સૃષ્ટિની સઘળી કલાઓ શૂન્ય છે !

જન્મ મૃત્યુ જન્મ મૃત્યુ જન્મ ને
તે પછીની શક્યતાઓ શૂન્ય છે !

હો કયામત કે પ્રલય જેવું કશું,
બાદ સઘળી કલ્પનાઓ શૂન્ય છે !

– ભરત વિંઝુડા

જીવાય ના

ભુલવા માટે પ્રયત્નો થાય ના,
એમ કરવાથી કશુ ભુલાય ના.

અેક આખો ભવ તમે જીવી ગયા,
ખાસ કારણ વિણ ભલા જીવાય ના.

રોજ ભણકારા થતા એ આવશે,
આવવાની આશને છોડાય ના.

કૃષ્ણ ગોકુળ છોડશે એ સાંભળી,
વાંસળીથી શ્વાસ પણ લેવાય ના.

એક તરણુ ઢાકતુ ડુંગર બધા.
‘તખ્ત’ હસવાથી દર્દ ઢંકાય ના.

– તખ્ત સોલંકી