અંધકાર

ચોતરફ આંધળો અંધકાર,
કાળમીંઢ અંધારિયો પથ,
આંખ ખોલો કે બંધ કરો
જાણે કંઇ ના ફરક.. !!
જન્મ પહેલા માના ઉદરથી આજ સુધી
અંધારું આપણને માફક આવી ગયું છે.
અને… હવે તો
અંધકાર પણ રંગ બદલીને આવે છે..!!!!
અજ્ઞાન-અંધશ્રધ્ધાનો કાળો,
કોમવાદનો કેસરી કે લીલો,
હિંસાનો લાલ કે અસત્યનો સફેદ અંધકાર
આપણી ચોતરફ ખળભળ્યા કરે છે.
રાજકારણ નો રંગહીન ધૂંધળો અંધકાર
શું આપણને એટલો બધો કોઠે પડી ગયો છે કે….
આપણે એમાંથી બહાર નીકળી જ ના શકીએ !!?
ચાલો, આજે જ નક્કી કરીએ
કાલે ઊગતા સૂરજના ખિસ્સામાંથી
એકાદ મુઠ્ઠી સોનેરી તડકો, ચોરી લઈને પણ…
આપણાં જીવનમાં વેરી દઇશું..!!
આપણાં અંધકારમય અસ્તિત્વને
જ્ઞાન અને સહિષ્ણુતાના પ્રકાશથી,
સુવર્ણરંગી કરી લઈશું.. !!!

– અશોક જાની ‘આનંદ’

લોથલ નથી

આ હલેસાં, હોડી, જળ કોમળ નથી,
જ્યાં વળી આ ઋજુ રુદય તોરલ નથી.

સૂર્ય સાખે ચાહવાનો અર્થ શો,
કે હવે કોઈ અહીં સોનલ નથી.

સાવ યુગયુગથી અજાણી નગરી છે,
છે પુરાણું નામ પણ લોથલ નથી.

રોજ ઈચ્છાઓને ચીતરવી ગમે,
આ નગરમાં ભીંત કે ભોગળ નથી.

તું ગઝલ ‘કિશોર’ બહુ લખ લખ ન કર,
ઢાઇ અક્ષરનો વિરહ ઓઝલ નથી.

ડૉ. કિશોર મોદી

હાથ આપી જો

લાવ, તારો હાથ આપી જો મને
તું હૃદયમાં ક્યાંક સ્થાપી જો મને.

પ્રેમ જેનું મૂળ છે એ વૃક્ષ છું
લે, ઉખેડી કે ઉથાપી જો મને.

તું નસેનસમાં વહે છે રક્તવત
કોઇ પણ છેડેથી કાપી જો મને.

આભને પણ હું નયનમાં સંઘરું
જો ઉઠાવી આંખ માપી જો મને.

આમ તો હું કોઇને જડતો નથી
મન કરીને સ્થિર જાપી જો મને.

ત્રિલોક મહેતા

સમયની છાંટ

વર્ષોને જ્યારે કાટ લાગે છે,
અસ્તિત્વને ગભરાટ લાગે છે.

આખર દિવાના તું જ સાચો છે,
અહિં મૌનને તરખાટ લાગે છે.

બેતાબ મજબુર સાહસી થાતાં,
દરિયો ય ખારોપાટ લાગે છે.

છે જિંદગી રંગીન ભાતીગળ,
વહેતા સમયની છાંટ લાગે છે.

સામે થવું મુશ્કેલ થૈ જાશે,
અનુબંધ મુશ્કેટાટ લાગે છે.

હારી જવા કોઈ નથી રાજી,
અહિં ‘કીર્તિ’નો તલસાટ લાગે છે.

કીર્તિકાન્ત પુરોહિત

એક વેદના

પૂછો ના કોઈ હવે હોય કેવો વગડો ને હોય કેવા ઝાડ અને છાંયડા,
હોય કેવા કૂવા ને વાવ અને વાડી કે સીમ અને પાદર ને ગામડાં….॰ પૂછો ના કોઈ

પૂછો ના કોઈ હવે હોય કેવી નદિયું, તળાવ અને વહેળા કે વોંકળા,
ભરખી ગયો કાળ શું વાડા ને કોઢ સોતા ધણચરના મેદાનો મોકળા ,
ખોવાણા ગાયું ને ભેંસુના ધણ,અને ખોવાણા ભડકીલા વાછડા……….પૂછો ના કોઈ

ક્યાય નથી તમરાનું ઝીણેરું ગાન,નથી રીઢા એ રામધણ રાનમાં ,
ધોરીની કોટ મહી ઘમકે ના ઘૂઘરાં, ના સંભળાતો કોસ હવે કાનમાં .
પૂછો ના હોય કેવા ખેતર ને ચાડીયા, ને શેઢા,ને ચાસ અને ક્યારડા…..પૂછો ના કોઈ

ક્યાંય નથી ડેલી કે નળીયાળા ખોરડા કે ઢાળિયા ને બેસણાં બડાઈ ના,
ક્યાંય નથી ઢોલણી કે ઢોલિયા,ને આંગણાં કે હિંડોળા વડની વડવાઈના .
ક્યાંય નથી ઘમ્મર વલોણાંના ગાજ,નથી દળણાંના ગીતો ના રાગડા…..પૂછો ના કોઈ

પૂછો ના સુરજનું ઉગમણે ઊગવું શું ,સાંજુક ના આથમણે નમવું,
ક્યાંય નથી દેખાતો ચાંદલિયો રાત્ય,એક પલકારે તારાનું ખરવું .
આટલામાં ક્યાંક હશે ધરબાયો આદમી કે મંગાવો કોદાળી-પાવડા….. પૂછો ના કોઈ

– પરશુરામ ચૌહાણ

ફેરવી નાખો

દિશાઓ ફેરવો કાં તો વિચારો ફેરવી નાખો;
રહે જો દૃશ્ય એનું એ જ તો બારી નવી નાખો.

અમે એવા કે અમને જિંદગી પણ છેતરી નાખે,
તમે તો વાતમાં લઇ મોતને પણ ભોળવી નાખો.

જગતને ખોટ પ્હોંચે એ હદે ઓછું થયું છે કંઈક,
હવે એ ખોટ પૂરવા માનવીમાં માનવી નાખો.

શિખામણ આપનારું કોઈ જણ ઘરમાં નથી તો શું?
ખૂણો ખાલી જ છે, થોડાક પુસ્તક ગોઠવી નાખો.

પતંગિયું બેસશે એની ઉપર જો ફૂલ સમજીને ?
સભા બરખાસ્ત થઈ છે મીણબત્તી ઓલવી નાખો.

– ભાવિન ગોપાણી

નૂર થયા

અરમાનો જ્યાં ચૂર થયા,
સઘળા દુઃખો દૂર થયા

આપીને તકલીફ નવી,
દેવો સૌ મશહૂર થયા.

માણસ જીવે કેમ કરી,
મરવાને મજબૂર થયા.

વરસ્યો પહેલો મેહ અને,
ઝરણાં ગાંડાતૂર થયા.

ના મળશે અહીં પ્રેમ સહજ,
દીવાના મન્સૂર થયા.

ભીતર ચાલે ખેલ નવા,
નિરખવા આતુર થયા.

જોયા જેને “રાજ” પ્રથમ,
તે આંખોના નૂર થયા.

– રાજેશ બ્રહ્મભટ્ટ ‘રાજ’