ક્યાં લગ તું .!

વ્યથાની પોટલી વાળી ને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું.!
દ્વિધાનો હાથ આ ઝાલી ને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું !

ઊભો થા..! છોડ નિરાશા અને એ લક્ષ સામે જો,
બધી કર્મણ્યતા ટાળી ને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું.!

જરૂરી હોય છે ઉત્સાહ, જુસ્સો, હામ હૈયામાં,
હ્રદય તારું લઈ ખાલી ને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું.!

મળે જો સાથ મિત્રોનો તો રસ્તા થઈ જશે સહેલા,
અહં તારાને પંપાળી ને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું.!

કરીશું આમ, જઈશું આમ, ને આવી જશે મંઝીલ,
વિચારોમાં ફકત ચાલીને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું.!

ખરેખર પ્હોંચવું હો ક્યાંક, પગથી ચાલવું પડશે,
પછી આ ખાટલી ઢાળી ને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું.!

સુકાયાં છે બધાં જંગલ, અહીં ‘આનંદ’ ના વરસે,
હવે પકડી સુકી ડાળી ને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું.!

– અશોક જાની ‘આનંદ’

ખુલે

પાંપણો ઉચકાયને પડદા ખુલે ,
ચોતરફથી દિલના દરવાજા ખુલે .

હોઠપર તાળા સમજદારીના છે ,
મારી આંખે મૌનના પડઘા ખુલે .

હોય જો પાક્કો ઈરાદોતો પછી ,
આંખ સામે ચોતરફ રસ્તા ખુલે .

દિલથી ખખડાવે કોઇ સાકળ કદી ,
તો પછી પ્હેરો ઉઠે ઝાંપા ખુલે .

શત્રુની ઈમાનદારી જોઇને ,
મિત્ર આવે યાદ જૂના ઘા ખુલે .

જિંદગીના અશ્રુભીના સ્મિત પર ,
હર્ષની મુઠ્ઠી માંથી ઈર્ષા ખુલે .

આમ દિ’ભર બિનિતાના આવે કશું ,
સાંજ પડતા યાદના તડકા ખુલે .

– બિની પુરોહિત

ચાલ્યા કર્યું

એમ મેં એ જણ તરફ ચાલ્યા કર્યું,
ને છલકતી ક્ષણ તરફ ચાલ્યા કર્યું.

બિંબ સાચું ભૂંસવાની લ્હાયમાં,
અંધ એ દર્પણ તરફ ચાલ્યા કર્યું.

સત્ય સમજાઈ ગયું તે બાદ પણ ,
એમના આંગણ તરફ ચાલ્યા કર્યું. !

ચાહવાની ક્ષણ લઈ ઊભા હતા ,
ને તમે કારણ તરફ ચાલ્યા કર્યું.

જિંદગીભર બંધ રાખી આંખને,
મેં સતત ભવરણ તરફ ચાલ્યા કર્યું.

– પીયૂષ પરમાર

લાગે છે !

આજ નિર્ધન દબંગ લાગે છે !
સાવ સજ્જન સુરંગ લાગે છે!

મીઠડી વાતનો વલારો થાય,
જણ ફરેબી સળંગ લાગે છે !

રોજ જુદી જુદી ક્હાની હોય,
કાંકરીની જલે છલંગ લાગે છે !

નકલી મલકાટમાં છે બહુ ઉસ્તાદ,
વાહ ! તુક્કલ પતંગ લાગે છે !

વાઘનો છે સીનો ને વૃષસ્કંધી,
રામને કાં મતંગ* લાગે છે !

ગોખલો મેશ ચોપડી ઊભો ,
મુખસ્તુતિ કહે : અનંગ લાગે છે !!!

– કિશોર મોદી

* મતંગ = હાથી

પતંગ લાવી

પતંગ લાવી પતંગ લાવી, સ્કૂલેથી હું પતંગ લાવી,
લાલ પીળી પતંગ લાવી, નાની નાની પતંગ લાવી.

દોરી બાંધી ભાઈ ચગાવે, પપ્પા પાકો પેચ લડાવે,
એ…કાપી એ…કાપી, ભૈયા જુઓ પતંગ આવી,
પતંગ લાવી પતંગ લાવી, સ્કૂલેથી હું પતંગ લાવી….

પતંગ મારી સરસર જાય, હવામાં ઉડતી ફરફર જાય,
હસતી રમતી ચાલી એ તો સૌને બે પળ મોજ કરાવી,
પતંગ લાવી પતંગ લાવી સ્કૂલેથી હું પતંગ લાવી…..

મમ્મી બનાવે મીઠી ચીકી કાજુ ચીકી બદામ ચીકી,
ચાખી સૌએ માંગી માંગી બહુ મારા મેડમને ભાવી,
પતંગ લાવી પતંગ લાવી સ્કૂલેથી હું પતંગ લાવી…..

– પ્રવીણ શાહ

निकल पड़ता हैं

रोज़ तारों को नुमाइश में खलल पड़ता हैं,
चाँद पागल हैं अंधेरे में निकल पड़ता हैं ।

मैं समंदर हूँ कुल्हाड़ी से नहीं कट सकता,
कोई फव्वारा नही हूँ जो उबल पड़ता हैं ।

कल वहाँ चाँद उगा करते थे हर आहट पर,
अपने रास्ते में जो वीरान महल पड़ता हैं ।

ना त-आरूफ़ ना त-अल्लुक हैं मगर दिल अक्सर,
नाम सुनता हैं तुम्हारा तो उछल पड़ता हैं ।

उसकी याद आई हैं साँसों ज़रा धीरे चलो,
धड़कनो से भी इबादत में खलल पड़ता हैं ।

– राहत इन्दौरी

તો પણ ઘણું

મીણ થઇને પીગળું, તો પણ ઘણું,
ને પછી હું ઝળહળું, તો પણ ઘણું.

આંખથી જે સ્મિત કરતા હોય છે,
વાત એની જો કળું, તો પણ ઘણું.

સત્યનો રસ્તો પડે અઘરો છતાં,
એ તરફ થોડું વળું, તો પણ ઘણું.

સ્વપ્ન વેચી સાચવું છું ઘરને હું,
એ રીતે ઇજ્જત રળું, તો પણ ઘણું.

રોશની મારી ઘટી રહી છે સતત,
હું સમયસર જો ઢળું, તો પણ ઘણું.

જિંદગી વીતી ગઈ દુ:ખમાં ‘પથિક’,
અંતમાં સુખને મળું, તો પણ ઘણું.

– જૈમિન ઠક્કર ‘પથિક’