વચ્ચે હું ઊભો

રંગ, નભ, માહોલ વચ્ચે હું ઊભો,
દ્રશ્ય ઇચ્છા, કોલ વચ્ચે હું ઊભો.

રોજ ઊઠીને પીછો મારો કર્યો,
નૂર, ત્રાંસા, ઢોલ વચ્ચે હું ઊભો.

મૌનથી દીવાલ ચીતરવી પડી,
હોઠ, મર્મર, બોલ વચ્ચે હું ઊભો.

ખાલીપો માણસ સમો કોઈ નથી,
સ્ટેજ, પાત્રો, રોલ વચ્ચે હું ઊભો.

સાંજની લીલપમાં ટહુકી જાવું છે,
વાડ, ખેતર, મોલ વચ્ચે હું ઊભો.

લય-વિલયની લ્યો કવિતા ગાવી છે,
સ્વર, હલક, ને લોલ વચ્ચે હું ઊભો.

– ડો. કિશોર મોદી

शायद

पुरानी डायरी के पन्नों में
आज कुछ ख़ास लम्हे
ढूँढने बैठी …
पन्ने पलटते गये ..
कुछ खट्टी मीठी उलझनें
कुछ मीठी बातें
कहीं तीखे बोल …..
कुछ खारी ख़ुशियों के
ज़िक्र भी बिखरे
हुए मिले..!!
आख़िरी पन्ना
पलटते ही
मालूम हुआ
जो कुछ हुआ नहीं
वही ख़ास था शायद !!!

– रीना बदियाणी माणेक

મથે છે

સુખ ને દુઃખોની હદમાં એ ઝાલવા મથે છે,
યાને પવનની ઉપર એ ચાલવા મથે છે,

ફૂલોની દોસ્તીનો એને ચડ્યો છે મીણો,
એ ફૂલ જેમ રણમાં જઇ ફાલવા મથે છે,

પાંખો છે, પણ બટકણી ડાળી ઉપર એ બેસે,
એ રીતે ઝાડવાને એ વ્હાલવા મથે છે,

આકાશને અડકતી ઈચ્છાને એ ઉછેરે,
જાણે કે પંખી થઇને એ મ્હાલવા મથે છે,

ફૂલોનાં ફાયા લઇને એ ચોતરફ ફરે છે,
ગજવે પતંગિયાઓ એ ઘાલવા મથે છે,

કૃતાંત કાળ સાથે ઝઘડે ‘રમેશ’ તેથી,
સુખની ક્ષણો ય જાણે કે સાલવા મથે છે,

-રમેશ પારેખ

બની ગયો !

તારી નજરમાં જ્યારે અનાદર બની ગયો,
મંઝિલ વગરનો જાણે મુસાફર બની ગયો !

ફૂલોનું સ્વપ્ન આંખમાં આંજ્યાના કારણે,
હું પાનખરમાં કેટલો સુંદર બની ગયો ?

ક્યાં જઈ હવે એ સ્મિતની મીઠાશ માણશું ?
હૈયાનો બોજ આંખની ઝરમર બની ગયો !

મુક્તિ મળે છે સાંભળ્યું ચરણોના સ્પર્શથી,
રસ્તે હું એ જ કારણે પથ્થર બની ગયો !

મારું મરણ ક્યાં એકલું મારું મરણ હતું ?
સંસાર, આંખ મીંચી તો નશ્વર બની ગયો !

– શ્યામ સાધુ

વિસામો છે

અફસોસ તો નકામો છે વંટોળ તો સામો છે,
ખોવાયેલી સડકો છે ને ડૂબતાં ગામો છે.

આગળ તો જવાશે ના પાછાં તો ફરાશે ના,
ઊભાં જ છીએ ત્યાં પણ લ્યો કેટલાં કામો છે.

આશ્ચર્ય કોઈ પાસે સરનામું નથી તારું-
સૌ પાસે ફક્ત તારાં સોહામણાં નામો છે !

બસ ચાલવાની મુજમાં ઇચ્છા જ રહી નહિ તો,
રસ્તો ય સરળ છે ને રસ્તામાં વિસામો છે.

– હરકિસન જોષી

ઉછાળે છે

સૂર્ય સિક્કો.. પ્રથમ પડાવે છે,
નિર્ણય કરવા પછી ઉછાળે છે!

માણસ.. કાયમ અધૂરી મુકે છે,
વાત… આગળ સમય વધારે છે!

હાથ ઝાલો.. કલમ સિતારાઓ,
ચાંદ… પોતે ગઝલ લખાવે છે.

શબ્દની ટેવ આ… નથી ગમતી,
ન્હોય એવું… ઘણું બતાવે છે.

લોક-હૈયે…છપાવી મેં ગઝલો,
ગઝલ-સંગ્રહ બધાં છપાવે છે!

– હરેશ ‘તથાગત’

તમે ક્યાં છો ?

વરસતી સાંજ,વ્હેતી ક્ષણ, હ્રદય બેબશ, તમે ક્યાં છો ?
ભીતર છે આગ એવી કે બની પરવશ, તમે ક્યાં છો ?

વિરહની ડાળે બેસી એક કોયલ જ્યાં ટહુકી ત્યાં,
ગુંજે વૈશાખનો પગરવ, બની કર્કશ- તમે ક્યાં છો ?

હજી તો આગને ના સાંપડ્યો વેરી પવનનો સાથ,
છતાં તણખો બને છે, યાદનો આતશ- તમે ક્યાં છો ?

પ્રવાસી પ્રેમની છું ને આ યાદી કંઇ મુકામોની,
વચાળે તમને મળવાનું કરું સાહસ, તમે ક્યાં છો ?

ધીરે ધીરે થતી ચાલી અહલ્યા રાહ જોતી હું,
જીવે સંવેદના, સ્પર્શો બની પારસ – તમે ક્યાં છો ?

મને વરસાદ ગમતો એનો મતલબ એ થયો પ્રિયે,
જગત આખું બને છે પ્રેમરસ સારસ, તમે ક્યાં છો ?

– પ્રજ્ઞા વશી