માગ્યો છે અમે

દિવ્યતમ અજવાસ માગ્યો છે અમે,
ને અવિરત શ્વાસ માગ્યો છે અમે.

છે સમય ઓછો ને મંજિલ દૂર છે,
જાત પર વિશ્વાસ માગ્યો છે અમે.

મનની બારી ખોલીને બેઠા છીએ,
કૃષ્ણ-રાધા-રાસ માગ્યો છે અમે.

પદ્યના તો જીવ આદિથી હતા,
શબ્દનો સહવાસ માગ્યો છે અમે.

જન્મના ફેરા હશે કંઈ કેટલા !
એક ફેરો ખાસ માગ્યો છે અમે.

– પ્રવીણ શાહ

મોં ફૂલાવીને

બધે અંધારની ચાદર સજાવીને,
હવા ચાલી ગઈ દીવા બુઝાવીને.

ભલે આવે સમય બાંયો ચઢાવીને,
નથી ઊભો હું યે મસ્તક નમાવીને.

ચરણ મૂકે અને થાતો તરત રસ્તો
ઘણાં આવ્યા નસીબ એવું લખાવીને.

પૂછો એને જરા આ ઢેબરાનો સ્વાદ,
જીવે છે જાતને કાયમ દળાવીને.

જરા અમથો કર્યો સોનેટનો ઉલ્લેખ,
ગઝલ બેસી ગઈ લ્યો મોં ફૂલાવીને.

તમે ફરિયાદ કરતાં ઉંબરે ઊભા,
પ્રવેશી ગ્યા ઘણાં માથું નમાવીને.

અરે! ઓ, જિન્દગી રાજી ન થા અમથી,
ઘણાં બેઠા છે તુજને પણ નિભાવીને!

– રાકેશ હાંસલિયા

हो गया जैसे

दिया कोई जलाये एक ज़माना हो गया जैसे;
उजाले घरमें आये एक ज़माना हो गया जैसे।

कोई त्योहार मनाये एक ज़माना हो गया जैसे;
खुशीमें नाचे गाये एक ज़माना हो गया जैसे।

घने बादलको छाये एक ज़माना हो गया जैसे;
कदमको लडखडाये एक ज़माना हो गया जैसै।

न पाई बुंद मीठे पानीकी भी रूप बदलने पर ;
ये दिल दरिया बनाये एक ज़माना हो गया जैसे।

न आना हो न आओ पर मिलेंगे ये तो कहलाओ,
हसीं सपने सजाये एक ज़माना हो गया जैसे।

पुराने ज़ख्मको ताज़ा करो या गम नये कुछ दो;
हमेंभी मुस्कुराये एक ज़माना हो गया जैसे।

कहो ,”नाशाद” मौका अच्छा है कहनेका- सुननेका;
तूम्हे गझले सुनाये एक ज़माना हो गया जैसे।

– गुलाम अब्बास ‘नाशाद’

તૈયાર છું

તું કહે તે માનવા તૈયાર છું,
કંટકો પર ચાલવા તૈયાર છું.

જિંદગી હારીને બેઠા છે ઘણાં,
મોતને હું નાથવા તૈયાર છું.

તું ભલે નફરત ભરી નજરે જુએ,
પ્રેમ આંખે આંજવા તૈયાર છું.

તુટતા સંબંધ કોણે સાચવ્યા ?
આભ ફાટ્યું સાંધવા તૈયાર છું.

હોઠ તારા કંઇક ‘જય’ કહેવા ચહે,
હું પલક ઝપકાવવા તૈયાર છું.

– જયવદન વશી

પી શકાતું હોય છે

રેતમાં ડૂબી શકાતું હોય છે,
ક્યાંક મૃગજળ પી શકાતું હોય છે.

હોય જો પીડાનું માથે પોટલું,
કાંટમાં ચાલી શકાતું હોય છે.

યાદ વાળા ઓરડામાં સૂઇ જુઓ,
રાતભર જાગી શકાતું હોય છે.

ભાગ્યમાં જો હોય વાંકા આંગણા,
તો, બધે નાચી શકાતું હોય છે.

જાતનાં વાસી બધાંયે બારણા,
જોઉં ક્યાં ભાગી શકાતું હોય છે.

– બાબુલાલ ચાવડા ‘આતુર’

હાઇકુ પંચ-પર્ણી

એક ચકલી,
પાછી આવે – એટલું
ચાહે વગડો!

==========

જાત રગડો,
આ ગરમ ધૂળમાં,
કહે વગડો!

==========

શાનો ઝગડો?
આવો, અહીં રખડો,
કહે વગડો!

==========

છે જ રખડુ,
ગરમ ધૂળ સંગાથે,
વહે વગડો!

==========

આખી બપોર,
એકાંતને એકલો,
સહે વગડો!

– જીતેન્દ્ર ભાવસાર

હોય છે

તારથી તંબૂર પર એવો ટપકતો હોય છે,
સૂરનો પ્યાલો ભજન થૈને છલકતો હોય છે.

દ્વાર નવમાં શોધવા એને જ ભટક્યા છો કરો,
દ્વાર દસમે એ મલપતો ને મલકતો હોય છે.

શબ્દને સાધ્યો ભલે; આરાધવો સાથે પડે,
હાથમાં આવી પછી કેવો છટકતો હોય છે !

એમ ના સહેલું કદી પણ બ્રહ્મ પાસે પ્હોચવું,
નાદ એથી નાભિ લગ ઊંડે ગરકતો હોય છે.

રત્ન સુખનું ભીતરે કાયમ ચમકતું ને છતાં,
શોધવા માટે ‘મુકેશ’ ક્યાં ક્યાં ભટકતો હોય છે.

– મુકેશ દવે