એકલતા

તડ પડેલા પાત્રમાં ઉંમર ભરે તે એકલતા.
કોઇ વીમો પાકવાનો ના રહે તે એકલતા.

ફૂલ તો શું કંટકોની આશ પણ કયાં કિસ્મતમાં
છાંયડા માટે બગીચો કરગરે તે એકલતા.

બારસાખે ધૂળ ઉડવા રાહ જોતી દસ્તકની
સ્હેજ ખખડે ઝાંપલી કે સળવળે તે એકલતા.

હેતુની કયાં છે ખબર ને કોઇ કંઇ ક્હેતું પણ કયાં!
સાવ કોરા ચેક પર સહી લડથડે તે એકલતા.

આ સમયને કયાં વળી ફુરસદ હતી કે ઊભો રે’
સાથ એ બેસી અગર વાતો કરે તે એકલતા.

જિંદગીની ફાટ છેવટ એટલી પ્હોળી થઇ કે
બંધિયારે ‘કીર્તિ’ બસ બાકી બચે તે એકલતા.

– કીર્તિકાન્ત પુરોહિત.

Advertisements

9 thoughts on “એકલતા

  1. વાર્ધક્યની વેદના સુપેરે છલકાય છે .. આ ગઝલમાં ..

    સુંદર ગઝલ…!!

  2. wah for the aah …
    સ્હેજ ખખડે ઝાંપલી કે સળવળે તે એકલતા.
    છાંયડા માટે બગીચો કરગરે તે એકલતા.

  3. પાછલી જિંદગીની વ્યથાને ખૂબ જ યથાયોગ્ય કલ્પનોનો પ્રયોગ ગઝલને સજીવ કરી દીધી છે. સાંગોપાંગ ગઝલ સજીવ છે. અભિનંદન કીર્તિભાઇ.

  4. એકલતાને કોમળતાથી અાગવી રીતે વર્ણવીને કવિશ્રીએ ગઝલની સમસ્ત દુનિયાને બિરદાવી છે. મારા દિલી અભિનંદન.

  5. સમય આપણી સાથે બેસીને નોરાંતે વાતો કરે તે એકલતા– વાહ કવિ, એકલતાને ખુબ સુદર રીતે ભાવકો સમક્ષ મૂકી છે.
    આખી ગઝલ ખુબ જ સુંદર થઇ છે- અભિનંદન કીર્તિકાન્તભાઈ !

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s