ગાયબ

ગ્રંથ રહ્યો અકબંધ છતાંયે કવિતા પૂરેપૂરી ગાયબ,
જેમ હરણની નાભિમાંથી થઈ ગઈ હો કસ્તૂરી ગાયબ.

એમ ઉભો નિસ્તેજ બનીને જાણે મૂળથી ધૂરી ગાયબ,
બોલો કોણ કરે ભીતરથી માણસની મંજૂરી ગાયબ?

એક હજી છે છૂપો બંદર, મારે ગુલાંટ છે એ અંદર,
કેમ થવાનું હૂપ હૂપ ગાયબ, કેમ થશે ફિતૂરી ગાયબ.

સાવ નજીવી બાબત, વાદળ તો વર્ષે વર્ષે ને વર્ષે,
હોય સજીવી નિસ્બત, પાણીથી પાણીની દૂરી ગાયબ.

ઝાઝા વાજા, મોટાં ભૂંગળ ને હોંકારા પડકારામાં,
ઝીણાં સાદે વગડી વગડી થઈ ગઈ છે તંબૂરી ગાયબ.!

તું ગાયબ થઈ પાછો આવ્યો તો ગાયબનો અર્થ કરું શું?
ઓ કાગ.! તને કહેવો’તો એ રસ ગાયબ ને પૂરી ગાયબ.!

– સૂર્યકાન્ત નરસિંહ ‘સૂર્ય’

Advertisements

6 thoughts on “ગાયબ

  1. સરસ શેર પણ અહીં શ્વાસનો કોઈ સંદર્ભ ઉમેર્યો હોત તો ચારચાંદ લાગી જતે શેરને.
    બાકીના શેર સારા પણ ક્લિષ્ટ લાગ્યા.મારો અભિપ્રાય ફક્ત વિધેયક લેશો.

  2. ઝાઝા વાજા, મોટાં ભૂંગળ ને હોંકારા પડકારામાં,
    ઝીણાં સાદે વગડી વગડી થઈ ગઈ છે તંબૂરી ગાયબ.!

    આ શેરની વાત છે.

  3. સરસ મજાની પ્રવાહી ગઝલ… આ વિશેષ ગમ્યું …

    ગ્રંથ રહ્યો અકબંધ છતાંયે કવિતા પૂરેપૂરી ગાયબ,
    જેમ હરણની નાભિમાંથી થઈ ગઈ હો કસ્તૂરી ગાયબ.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s