કોતરવી પડે

આ હવાની ભીંત કોતરવી પડે,
શ્વાસને ડહોળી નદી તરવી પડે.

વેદનાના વ્હેણ ક્યારે થંભશે ?
કે ક્ષણોની નાવ લાંગરવી પડે.

મ્હેંકને ઢોળી હવા ચાલી ગઈ,
શ્વાસની શીશી હવે ભરવી પડે.

સૂર્યના ઘોડા ઉપર બેસી હવે,
વાદળોની ખીણ ઉતરવી પડે.

હુંય સરનામું બની ભૂલો પડ્યો,
ને ગલી અંધારની ફરવી પડે.

– મનીષ પરમાર

Advertisements

8 thoughts on “કોતરવી પડે

  1. મ્હેંકને ઢોળી હવા ચાલી ગઈ,
    શ્વાસની શીશી હવે ભરવી પડે.
    kalpna bhut khub…nice gazal.

  2. વાહ સુંદર ગઝલના મજાના શેર

    વેદનાના વ્હેણ ક્યારે થંભશે ?
    કે ક્ષણોની નાવ લાંગરવી પડે.

    મ્હેંકને ઢોળી હવા ચાલી ગઈ,
    શ્વાસની શીશી હવે ભરવી પડે.

  3. હુંય સરનામું બની ભૂલો પડ્યો,
    ને ગલી અંધારની ફરવી પડે… ઉપરાંત મત્લા પણ ખૂબ મજાનો..

    આખી ગઝલ સુંદર થઈ છે… વાહ…!!

  4. સરસ રચના.

    વેદનાના વ્હેણ ક્યારે થંભશે ?
    કે ક્ષણોની નાવ લાંગરવી પડે.

    વાહ,,,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s