બે ગઝલ

નકશો
બરાબર સાથ દેતો’તો નકશો,
છતાં ઠેબે ચડી જાતો રસ્તો.

રૂપાળો હાથ વીંટાતાં કેડે,
પવનનો શ્વાસ પડઘાતો બમણો.

કપાળે ચાંદલો થરથર ધ્રુજે,
નિહાળી વેગનો પારો ચડતો.

ઘસાઈ ચીસ પાડે છે પૈડાં,
નડ્યો છે લાલ લાઈટનો થડકો.

વધી છે ‘કીર્તિ’ વાહનની એવી,
સડક પર સ્થાન શોધે છે તડકો.

2- મુક્ત થઈએ
ક્યાંક થોડા મુક્ત થઈએ ભલા,
ચાલ અસ્તવ્યસ્ત થઈએ ભલા.

આમ ખુદ બેફામ છે જિંદગી,
તો ય પલભર ચુસ્ત થઈએ ભલા.

ધર્મ ના ક્યારેય સમજી શક્યા,
આ ઘડીના ભક્ત થઈએ ભલા.

સૂર્ય માફક ઝળહળી થાકતા,
રાતના તો અસ્ત થઈએ ભલા !

‘કીર્તિ’નો કાંણો ભલે ઘટ મળે,
ખાલી થાતાં મસ્ત થઈએ ભલા.

કીર્તિકાન્ત પુરોહિત

5 thoughts on “બે ગઝલ

  1. સડક પર સ્થાન શોધે છે તડકો. ……

    આ ઘડીના ભક્ત થઈએ ભલા. …..both are nice in short meter….

  2. બંન્ને ગઝલ સરસ થઇ છે.
    બંન્ને ગઝલના મક્તા પણ અસરકારક બન્યાં છે.
    પહેલી ગઝલમાં અાધુનિક્તાની સરસ વાત.

    બરાબર સાથ દેતો ‘તો નકશો,
    છતાં ઠેબે ચડી જાતો રસ્તો.

    બીજી ગઝલ

    ધર્મ ના ક્યારે સમજી શક્યા,
    અા ઘડી ભક્ત થઇએ ભલા.

    સરસ વક્રોક્તિ.

  3. પહેલી ગઝલમાં અલેફના કાફિયા રદીફમાં કહેવાયેલી સુંદર ગઝલ.
    બીજી ગઝલ પણ અભિવ્યક્તિસભર.ગમી.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s