રુંવાડે-રુંવાડે

અનુભવ થયો આ રુંવાડે-રુંવાડે,
મને કોઇ જાણે ભીતરથી જગાડે.

સમય ખીણ થૈને ઊભો છે વચોવચ,
અને આપણે સામસામા પહાડે.

ખબર તો પડી ગૈ કે બ્હેરો છે ઇશ્વર,
પછી ખોટેખોટી શું બૂમો’ય પાડે !?

થવાનું છે એ તો થઈને જ રે’શે,
તું છાતી કૂટે કે તું માથા પછાડે.

સ્મરણ વાઢી નાખ્યું તમે મૂળમાંથી ?
અને એ’ય પાછું આ એક જ કૂહાડે ?

હ્રદય તૂટ્યુ છેને..? તો એ સાંધી લઇશું,
જરા અમથી વાતોમાં શું મોં બગાડે.

બધા માટે પાથરતું છાંયાની જાજમ,
કદી સાંભળ્યું “ના” કહી હોય ઝાડે ?

– જિગર જોષી ‘પ્રેમ’

5 thoughts on “રુંવાડે-રુંવાડે

  1. સમય ખીણ થૈને ઊભો છે વચોવચ,
    અને આપણે સામસામા પહાડે.

    ખબર તો પડી ગૈ કે બ્હેરો છે ઇશ્વર,
    પછી ખોટેખોટી શું બૂમો’ય પાડે !?…વાહ,

    સીધી અને સટ્ટ અભિવ્યક્તિની ઉમદા ગઝલ… !!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s