સંતાડતા રહ્યા

જે સ્થિર લાગતા’તા એ દિવસો જતા રહ્યા.
ઓછાયા એના આજને અજવાળતા રહ્યા.

હોવાપણાનો ભાર હવે લાગતો નથી,
ઘટના અને બનાવ મને માંજતા રહ્યા.

ને સમયનો પરિચય થયા પછી,
પાણીની પહેલાં પાળ અમે બાંધતા રહ્યા.

ફૂલોની તાજગીની કરે વાત વાયરો,
કંઇ પણ થવાના યત્ન વગર ખીલતા રહ્યા.

આ દાખલા, દલીલ કશા કામના નથી,
વધવાના મોહમાં તમે ઓછા થતા રહ્યા.

મોટા થવાની આડ અસરમાં તમે હવે,
બસ, આયનામાં હાજરી પૂરાવતા રહ્યા.

અંતર જરૂરી હોય છે,ના ગીત ગાઈને,
સૌ જાત એકમેકથી સંતાડતા રહ્યા.

– લક્ષ્મી ડોબરિયા

4 thoughts on “સંતાડતા રહ્યા

  1. “ફૂલોની…” અને “મોટા થવાની …” શેરમાં તાજગી છે. બહુ સરસ છે.

  2. ફૂલોની તાજગીની કરે વાત વાયરો,
    કંઇ પણ થવાના યત્ન વગર ખીલતા રહ્યા….. વાહ, બહોત ખૂબ

    આપણે કશુંક બનવાની લાહ્યમાં કશું જ નથી બની શકતા એ વાત સુપેરે કહેવાઈ છે, મસ્ત ગઝલ !!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s