મરે છે

કુસુમથી લચેલાં ચમન પર મરે છે,
ને પાંપણ ઝૂકેલાં નયન પર મરે છે.

કબર થૈ જવું કે ચિતા થૈ દહાવું,
ધજા એની ફરકે; વતન પર મરે છે.

નથી ઝૂકતો મંદિરે મૂર્તિને હું,
ભલેને તું ઇશ્વર નમન પર મરે છે.

થઈ કેદ પાંખો; હતાશા વહાવે,
નિરાધાર આંખો ગગન પર મરે છે.

તિરસ્કૃત આંસુ જઈ ઘર નિહાળે,
સહી ભૂખ પોષ્યા;જતન પર મરે છે.

ઘણાં જલિયાંબાગોય સ્મારક બને છે,
ગુલામી સહીને દમન પર મરે છે.

– મુકેશ દવે

Advertisements

7 thoughts on “મરે છે

  1. વાહ!
    નથી ઝૂકતો મંદિરે મૂર્તિને હું,
    ભલેને તું ઇશ્વર નમન પર મરે છે.

  2. આખી ગઝલ ખૂબ સરસ થઈ છે..

    બધા શે’ર ગમ્યા..

  3. થઈ કેદ પાંખો; હતાશા વહાવે,
    નિરાધાર આંખો ગગન પર મરે છે.
    યે બાત !!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s