ક્યાં ખૂટે ?

આજ લીલું ઘાસ પાડોશી ખૂંટે,
ઢોર મનદુઃખ પેટનું ખીલે કૂટે.

હું વિદ્યાર્થી, હું જ મારો શિક્ષક, ને
રોજ ભણતર ભીતરે તો ક્યાં ખૂટે ?

એક અનુભવની ગઠરિયાં બાંધું ત્યાં,
ગાંઠ એની એકએક સામે છૂટે.

ઘા કરી ગઈ કારમો નજરો, સાકી!
એ દિવસથી જામ એક રોજે તૂટે.

સંપની કુંપળ ઉગાડી’તી ભૂલ્યાં,
‘કીર્તિ’ની સામે હવે સૌ એક્જૂટે.

– કીર્તિકાન્ત પુરોહિત

Advertisements

5 thoughts on “ક્યાં ખૂટે ?

  1. સરસ મજાની અભિવ્યક્તિ…
    સંપની કુંપળ ઉગાડી’તી ભૂલ્યાં,
    ‘કીર્તિ’ની સામે હવે સૌ એક્જૂટે.
    સુંદર ગઝલ!

  2. દરેક શે’ર નવીન અભિવ્યક્તિ લઈને આવ્યા છે…

    સરસ ગઝલ… !!

  3. હું વિદ્યાર્થી, હું જ મારો શિક્ષક, ને
    રોજ ભણતર ભીતરે તો કયાં ખૂટે ?

    ગઝલમાં નાવીન્ય આંખે ચડે એવું છે. અભિનંદન.

  4. ઘા કરી ગઈ કારમો નજરો, સાકી!
    એ દિવસથી જામ એક રોજે તૂટે.
    સંપની કુંપળ ઉગાડી’તી ભૂલ્યાં,
    ‘કીર્તિ’ની સામે હવે સૌ એક્જૂટે….. વાહ..
    નાવિન્ય સભર અભિવ્યક્તિ દરેક શેરમાં જોવા મળે છે.
    અભિનંદન….

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s