ખાલી ખાલી છે

 

હાથ બંને આ ખાલી ખાલી છે,
ફક્ત મનની જાહોજલાલી છે.

એક ડગલું ભરું છું એમાં તો,
એણે બે પાંચ ચાલ ચાલી છે.

કેવા સંજોગ !! જોઈ લો મિત્રો,
હાથે નહીં, બસ આ ગાલે તાલી છે.

કોઈ જીવન ભરી લે મસ્તીથી,
કોઈને કાયમી હમાલી છે.

જે હંમેશા પૂછે છે પ્રશ્નો બસ,
દિલ ભીતર કોઈ તો સવાલી છે.

હું કરું યાદ કે ભૂલી જાઉં,
બેઉ રીતે આ પાયમાલી છે.

સાથ શબ્દોનો લઈને ક્યાં લગ જઉં
કલ્પના ખુદ જ્યાં નમાલી છે..!!

નામ રાખ્યું છે આમ ‘આનંદ’ મેં,
મન છતાં થઈ ગયું રૂદાલી છે.

– અશોક જાની ‘આનંદ’

Advertisements

તું મને ના પૂછ કંઈ

તેં પૂછેલા પ્રશ્ન વિષે તું મને ના પૂછ કંઈ,
ને સુઝેલા શબ્દ વિષે તું મને ના પૂછ કંઈ.

કોઈ એક દળદાર પુસ્તક-પાન પર પથરાઈ ને,
દૂરના એ દ્રશ્ય વિષે તું મને ના પૂછ કંઈ.

આમ તો આળોટતી રહે છે સફળતા પગ મહીં,
પણ કરેલા યત્ન વિષે તું મને ના પૂછ કંઈ.

સૌની માફક મેં હંમેશા કેટલી મહેનત કરી,
રાહ આવ્યા વિઘ્ન વિષે તું મને ના પૂછ કંઈ.

મેં સમિધો કેટલી ‘આનંદ’ની સ્વાહા કરી,
ને પ્રગટતા યજ્ઞ વિષે તું મને ના પૂછ કંઈ.

– અશોક જાની ‘આનંદ’

કંઈ પરખાયું નહીં

અમારી આંખની ભાષામાં કંઈ પરખાયું નહીં,
કહી દીધું છતાં પણ એમને સમજાયું નહીં.

અમે વીણતા રહ્યાં પળના જુઓ કંઈ ઝુમખાં,
સમય કહે છે કે મારાથી કંઈ વેરાયું નહીં.

ઘણી વાતો અમે કરતાં રહ્યાં’તા મૌન રહી,
છતાં પણ એમને થોડું ઘણું સંભળાયું નહી.

ઘણા ઈંગિત સંકેતો વિખેર્યા રાહમાં,
ખબર નહીં કેમ એને હાથ કંઈ પકડાયું નહીં.

અમે પણ હાથ સંજોગોના કઠપૂતળી હતા,
પછી ‘આનંદ’ સાથે કોઈ પણ અથડાયું નહીં.

અશોક જાની ‘આનંદ’

શ્વાસ છું

હા, હવે તુટી ચુક્યો છું..શ્વાસ છું,
હું જીવું કે જીવવાનો ભાસ છું..!?

કોઈ શા કારણ કરે મુજ ખરખરો,
સાવ સસ્તો આમ છું, ક્યાં ખાસ છું?

એક પણ ફદિયું મળે તો ખુશ થઉં,
સાવ પડતર હું નકામું ઘાસ છું.

મિત્રોની છે પહોંચ ક્યાંની ક્યાં સુધી,
હું તો નાની વ્હેંત જેવો વ્યાસ છું.

સ્હેજ સ્પર્શે ત્યાં સતત ખુંચતી રહે,
દે કદી ‘આનંદ’ ના એ ફાંસ છું.

– અશોક જાની ‘આનંદ’

ચાલવું છે..!

ક્યાં સુધી બસ ચાલવું છે..!
આખરે તો થાકવું છે.

જેની પાછળ દોડતો તું,
એ ખરેખર ઝાંઝવું છે.

બેસ, થોડો થાક ખાને..!
તે પછી તો ભાગવું છે.

આંખ ખુલ્લી રાખ, તારું-
સ્વપ્ન મારે વાંચવું છે.

દુ:ખ સહિત ‘આનંદ’ મળશે,
હાથ એના ત્રાજવું છે.

– અશોક જાની ‘આનંદ’

વ્યથાની પોટલી

વ્યથાની પોટલી વાળીને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું,
દ્વિધાનો હાથ આ ઝાલીને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું.

ઊભો થા..! છોડ નિરાશા અને એ લક્ષ સામે જો,
બધી કર્મણ્યતા ટાળી ને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું.!

જરુરી હોય છે ઉત્સાહ, જુસ્સો, હામ હૈયામાં,
હ્રદય તારું લઈ ખાલી ને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું.!

મળે જો સાથ મિત્રોનો તો રસ્તા થઈ જશે સહેલા,
અહં તારાને પંપાળી ને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું.!

કરીશું આમ, જઈશું આમ, ને આવી જશે મંઝીલ,
ખયાલોમાં ફકત ચાલીને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું.!

ખરેખર પ્હોંચવું હો ક્યાંક, પગથી ચાલવું પડશે,
પછી આ ખાટલી ઢાળી ને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું.!

સુકાયાં છે બધાં જંગલ, અહીં ‘આનંદ’ નહીં વરસે,
હવે પકડી સુકી ડાળી ને બેઠો રહીશ ક્યાં લગ તું.!

– અશોક જાની ‘આનંદ’

કારણ હશે

કોઈ તો કારણ હશે,
મન ઉપર ભારણ હશે.

આટલી ચર્ચા પછી,
કંઈક તો તારણ હશે.!

કેમ તૂટી મિત્રતા??
તકલાદી ઝારણ હશે.

છે કથા તો આમ પણ,
નર હશે, નારણ હશે.

જપ હશે, માળા હશે,
નામ ઉચ્ચારણ હશે.

આપણે મન જીવદયા,
સિંહને મન મારણ હશે.

વિશ્વમાં ‘આનંદ’નું,
એક બંધારણ હશે.

-અશોક જાની ‘આનંદ’