ખયાલ મૂકી દો

હાથમાંથી મશાલ મૂકી દો.
મનના ખોટા ખયાલ મૂકી દો..

જ્ઞાનીઓની સભામાં બેઠા છો,
મનમાં ઊઠે સવાલ મૂકી દો.

મેજ, દીવો, કલમ અને કાગળ,
બહુ કરી છે કમાલ મૂકી દો.

કહી શક્યા નહીં તમે એના મોં પર,
જોઈ લીધી મજાલ મૂકી દો.

આમ પણ એ સાથે રહેશે નહીં,
ઊભી કરવી દીવાલ મૂકી દો.

પ્રવીણ શાહ

Advertisements

જોયા છે

ચહેરા પરના ભાવ અમે જોયા છે,
નિત્ય થતા બદલાવ અમે જોયા છે.

હિત પ્રજાનું પહેલા જુવે એવા,
એવા કઇં ઉમરાવ અમે જોયા છે.

પડી-આખડીને પણ ઊભા થયા છે,
સામ-સામા ટકરાવ અમે જોયા છે.

ત્યાં વાદળની મહેર, અહીં ધીકતા રણ,
કુદરતના સ્થિતિભાવ અમે જોયા છે.

વાર-તહેવારે ‘મા’ની આંખોમાંથી,
પ્રેમ-તણા છલકાવ અમે જોયા છે.

– પ્રવીણ શાહ

પ્રભાવ કોનો છે ?

આ જીવન પર પ્રભાવ કોનો છે ?
ભાવ ભીનો લગાવ કોનો છે ?

કોઈ વાતે ના ઓછું લાગે છે,
પ્રેમ-મય રખરખાવ કોનો છે ?

હોઠ છે ચૂપ ને હસે ચહેરો,
આટલો ઋજુ સ્વભાવ કોનો છે ?

ખુશીઓ બેસુમાર આપી છે,
તોય લાગે અભાવ, કોનો છે ?

આમ તો આસપાસ કોઈ નથી,
ભીતરે છે પડાવ, કોનો છે ?

પ્રવીણ શાહ

ભાવે પણ ખરું

કડવું લીમડા જેવું ભાવે પણ ખરું,
જોઈ મોમાં પાણી આવે પણ ખરું.

હોય સામે તો નચાવે પણ ખરું.
સ્વપ્નમાં આવી સતાવે પણ ખરું,

સત્ય આજે સાવ ફિક્કું અવતર્યું,
જૂઠ એમાં રંગ લાવે પણ ખરું.

સૌ સમય આવે ગયા ઘર છોડીને,
રિક્તતાને ઘર નિભાવે પણ ખરું.

કોઈ પૂરા ને સવાયા છે અહીં,
કોઈ હા માં હા પુરાવે પણ ખરું.

એમ તો સ્વાગત થશે તારું બધે,
કોઈ ઘરનું દ્વાર તાવે પણ ખરું.

પ્રવીણ શાહ

ચાલ્યા કરે

કેમ એવું કઇં મને લાગ્યા કરે,
દૂરથી પણ કોઈ બોલાવ્યા કરે !

ક્યાંક હું ખોવાઈ જાઉં રસ્તામાં,
એ મને મંજિલ તરફ વાળ્યા કરે.

જિંદગીમાં રોજ આવે ઉત્સવો,
ને પવન ખુશબૂ નવી લાવ્યા કરે.

દુ:ખ પછી ના સુખ કદી જોવા મળ્યું,
સિલસિલા આ કોઈ બદલાવ્યા કરે.

લાગણી તો રહે પરસ્પર સૂરમાં,
ને જીવન બસ તાલમાં ચાલ્યા કરે.

પ્રવીણ શાહ

મૂકી જશે

દિલથી જીવ્યા, ખાતરી મૂકી જશે,
કવિ છે, થોડી શાયરી મૂકી જશે.

સ્નેહના આંબા ઉગાડ્યા છે ઘણા,
ફળ જેવા કે પાયરી મૂકી જશે.

ક્યાંય કંઇ પણ ખાનગી રાખ્યું નથી,
મેજ પર એ ડાયરી મૂકી જશે.

એક ફોટો ભીંત પર લટકાવશે,
એમ ખુદની હાજરી મૂકી જશે.

એય જાણે છે જવાનું છે હવે,
શ્વાસ છેલ્લે, આખરી મૂકી જશે.

પ્રવીણ શાહ

અજાણી કહેશે

મૌન વિશે શું વાણી કહેશે,
ખુદને સાવ અજાણી કહેશે.

દુઃખ ભૂલવા સૌ અહીં આવે છે,
સાકી એજ કહાણી કહેશે.

સૌના મન પર રાજ કરે જે,
એને તો સૌ શાણી કહેશે.

રાતે રાતે મહેકે એને,
સૌ રાતોની રાણી કહેશે.

હું આવું પર્વતને કોરી,
એમ નદીના પાણી કહેશે.

ઘરના, મનના લૂંટે ગોરસ,
એને મીઠો દાણી કહેશે.

પ્રવીણ શાહ