કોઈનું માનવું નથી

કંઇ જ વિચારવું નથી આજે,
કોઈનું માનવું નથી આજે.

ના નરોવા ના કુંજરોવા કહું,
સત્ય ઉથાપવું નથી આજે.

છે હકીકત સ્વીકારી લેવાની,
સ્વપ્નમાં રાચવું નથી આજે.

એમનું આવવું ક્યાં નક્કી છે ?
બારણું વાસવું નથી આજે.

મીઠી નીંદરમાં સૂતી છે દુનિયા,
આપણે જાગવું નથી આજે.

પ્રવીણ શાહ

Advertisements

જાગવાનું હોય છે

રોજ કામે લાગવાનું હોય છે,
એમ જીવન માણવાનું હોય છે.

સ્વપ્નમાં તો ઊડવાની છે મજા,
જોઇને અહીં ચાલવાનું હોય છે.

રોજ ઊઠીને વગોવે આયનો,
રોજ એમાં ભાળવાનું હોય છે.

આમ જોકે ક્યાં કશું છે આપણું,
દ્વાર ઘરનું વાસવાનું હોય છે.

નીંદ મીઠી આપણા ભાગે હશે,
કોઈ ભીતર જાગવાનું હોય છે.

પ્રવીણ શાહ

સ્વભાવ માણસનો

ટોળે વળવું સ્વભાવ માણસનો,
જ્યાં જુઓ ત્યાં અભાવ માણસનો.

એ જ પર્યાવરણ બગાડે છે,
કોણ કરશે નિભાવ માણસનો.

વૃક્ષ પર બેસી ગાય છે પંખી,
હોય જૂદો લગાવ માણસનો.

કંઇક એ માંગવા સદા તત્પર,
હાથ પાછો વળાવ માણસનો.

રંગ બીજો કબૂલ ના કરીએ
રંગ તું ઝળહળાવ માણસનો.

પ્રવીણ શાહ

પ્રભાવ છે

હિમ જેવો પ્રભાવ છે મારો,
ને પીગળવું સ્વભાવ છે મારો.

હું ભલે પહોંચું ના મંજિલ સુધી,
ક્યાંક વચ્ચે પડાવ છે મારો.

જુઠને મેં ઇજન નથી આપ્યું,
એ જ કારણ બચાવ છે મારો.

આ ઉતાર્યા મેં આવરણ ભગવા,
સૃષ્ટિ સાથે લગાવ છે મારો.

હાથ એનો દુવા દેતો જોઉં-
હર દિશામાં, ઝુકાવ છે મારો.

પ્રવીણ શાહ

તડકો

સૂરજ ઉગતા ગામને પાદર પહોંચી જાય છે તડકો,
સાંજ-સવેરે સાવ અમસ્તો મુશ્કુરાય છે તડકો.

પહેલા કિરણે આંખો ઉઘડે બીજે મનની બારી,
ત્રીજે ઉઘડે દ્વાર કરમના મહેકે જીવન ક્યારી,
મોહ-લાલચ ના એને, સાંજે પાછો જાય છે તડકો…

ઉના પગલે દોડી આવે કંકુ વરણી રેલી
ઘૂમરાતા આ વાયરામાં વળ ખાતી કો’ વેલી
કેસૂડાની હરતે-ફરતે હોરી ગાય છે તડકો…

નીચે ધખતી ધરતી માથે અમથું અમથું આભ
સૌ જાણે છે તપવાથી છે કોને કેટલો લાભ
આપ્યાનો ઉપકાર તે કેવો, ભૂલી જાય છે તડકો…

પથ્થરને પણ પોષણ આપે એ શું પતઝડ આપે
એમ હોય તો કોણ એને અહિ રોજ આહ્વાન આપે
સાત અશ્વે આરૂઢ થઇ આવે, કહેવાય છે તડકો…

પ્રવીણ શાહ

કોને પૂછું ?

સ્વપ્ન છે કે જાગરણ, કોને પૂછું,
ક્યાં ગયું એ રવિ કિરણ, કોને પૂછું ?

આમ લાગે દુર સુધી ખુલ્લું છે,
આભ છે કે આવરણ, કોને પૂછું ?

એકથી છુટ્યા તો બીજું પિંજરું,
જન્મ છે કે છે મરણ, કોને પૂછું ?

આજ તો મન-મોરલો નાચી ઉઠ્યો,
થાય છે કોનું સ્મરણ, કોને પૂછું ?

લો દિવસ લઇ જાવ, ને રાજી રહો,
રાત મારી હોય પણ, કોને પૂછું ?

ક્યાંથી જામે દહીં, જ્યાં કોઇએ,
કાચું આપ્યું મેળવણ કોને પૂછું ?

પ્રવીણ શાહ

સો સો સલામ

વિદ્યુત વેગી ઝળહળને સો સો સલામ,
નીર ભર્યા સૌ વાદળને સો સો સલામ.

દિવસો, મહિના, સદીઓ, તો આવ્યા કરશે,
તક લઇ આવે એ પળને સો સો સલામ.

આ સોનલ વર્ણા સૂરજને સો સલામ.
તૃણ પર ખીલતા ઝાંકળને સો સો સલામ.

એમના સુખ-દુ:ખનું ખરું સાક્ષી એ જ હશે,
ભીના ભીના કાજળને સો સો સલામ.

નહિ તો એકલા બેસી તારા ગણતા હોત,
આજે આવેલ કાગળને સો સો સલામ.

પ્રવીણ શાહ