આપ હરિવર

ઊંચાં જંતર આપ હરિવર,
જીવન પગભર આપ હરિવર.

કામ બધું લે તારા નામે,
થોડું વળતર આપ હરિવર.

પગ ટૂંકાં ના થાય હવે કંઇ,
લાંબી ચાદર આપ હરિવર.

આશાના પરપોટા ફૂટે,
થોડા નક્કર આપ હરિવર.

બ્હાર અમે અજવાળાં કીધાં,
ઊજળાં ભીતર આપ હરિવર.

થાક્યા પહેરણ બદલી બદલી,
ફેરો નવતર આપ હરિવર.

પ્રવીણ શાહ

વરસાદી મોસમ

મિત્રો..!!

કુશળ હશો.. !

આજે ‘આસ્વાદ’ નવ વર્ષ પૂરાં કરી દસમા વર્ષમાં પ્રવેશે છે એ માટે આપ સહુ
ભાવક અને કવિ મિત્રોનો અંત:કરણપૂર્વક આભાર પ્રગટ કરીએ છીએ. આપ સહુના
સહકાર વિના આટલી દીર્ઘ યાત્રા ખેડવી અશક્ય જ ગણાય, સામે પક્ષે અમે પણ
રોજ એક નવી કાવ્ય રચના શોધી પ્રગટ કરવાનો ઉપક્રમ જાળવી રાખ્યો છે.

આજકાલ કાવ્યમાં સર્વ-સ્વીકૃત એવો ગઝલનો પ્રકાર વધુ ખેડાય છે, ગીત,
અછાંદસ કે અન્ય પ્રકારમાં નોંધનીય ખોટ વર્તાય છે તેથી અમે મૂકીએ છીએ
એ રચનાઓમાં ગઝલનું પ્રાધાન્ય રહે છે. ફેસબુક અને વોટ્સેપ જેવા અન્ય
‘સોશ્યલ મીડિયા’ને કારણે બ્લોગની લોકપ્રિયતામાં પણ ધટાડો વર્તાઇ રહ્યો છે
પણ અમે જબરદસ્તી પ્રતિભાવ ઉઘરાવી લેવામાં વિશ્વાસ નથી રાખતા. તેથી
આવે એટલા પ્રતિભાવોથી રાજી રહીએ છીએ.

આજે ‘આસ્વાદ’ના સ્થાપક સંચાલક કવિ શી પ્રવીણ શાહની આ મજાની કૃતિ
માણજો અને મન ભરી પ્રતિભાવ આપજો……

– પ્રવીણ શાહ
– અશોક જાની ‘આનંદ’

વરસાદી મોસમ

આમ ઘણું શરમાતી મોસમ,
તોય હતી મદમાતી મોસમ.

નાજુક પર્ણો, ખીલતી કળીઓ,
મન હી મન મલકાતી મોસમ.

જોઈ નદીઓ ધસમસતી જ્યાં,
મુગ્ધ થઇ મૂંઝાતી મોસમ.

ચો-દિશાઓ અનરાધારે,
નેવેથી વળખાતી મોસમ.

નામ કહો એ અલબેલીનું,
વન-ઉપવન છલકાતી મોસમ.

– પ્રવીણ શાહ

અલવિદા

જવું છે, તો આ રાતને કહો અલવિદા,
સ્વપ્નની બારાતને કહો અલવિદા.

ધરતી તો શૃંગાર સજવા બેઠી છે,
ધુમ્મસી પરભાતને કહો અલવિદા.

આ લીલા ઘેઘૂર વડની છાંયમાં,
ધોમ ધખતા તાપને કહો અલવિદા.

આમ તો વિશ્વાસ છે એના ઉપર,
છે પવનની જાત- ને કહો અલવિદા.

રાતની ગંભીરતાને પોંખવા,
સાંજની સંઘાતને કહો અલવિદા.

પ્રવીણ શાહ

વિશ્વાસ છે

આ ક્ષણોની હાર પર વિશ્વાસ છે,
આગવી રફતાર પર વિશ્વાસ છે.

રોજની ઘટનાઓના સાક્ષી છીએ,
ધૈર્યના આધાર પર વિશ્વાસ છે.

કેટલી કંઇ આવશે મુશ્કેલીઓ,
ભીતરી એતબાર પર વિશ્વાસ છે.

દંભ, ઈર્ષ્યા, ડોળ કે ના રુક્ષતા,
સભ્યતા ને પ્યાર પર વિશ્વાસ છે.

જીવને આ જીર્ણ પહેરણ નહીં ગમે,
અમને તો ધબકાર પર વિશ્વાસ છે.

પ્રવીણ શાહ

આજ, દેજો વરસાદ

આજ મારા ગામને દેજો વરસાદ
આકુળ ને વ્યાકુળ છે દિવસ ને રાત
આજ મારા ગામને દેજો વરસાદ…

કોઈ કહે આજ આવે કોઈ કહે કાલ
અહીં તો કોરી ગઈ સાલોની સાલ
આજ તો જોશીડા વરતારા નાખ
આજ મારા ગામને દેજો વરસાદ…

ના ખાવાને ધાન ના પીવાને પાણી
આવી છે હર કોઈ ઘરની કહાણી,
તાજી ના મળશે અહીં ચૂલામાં રાખ
આજ મારા ગામને દેજો વરસાદ…

ડમરીઓ ધૂળની ને ઊની ઊની લાય
આકરો છે તડકો ને નેજવાની છાંય
મૂંગા તરુવર કરશે કોને ફરિયાદ
આજ મારા ગામને દેજો વરસાદ…

રસ્તા સૂમસામ ને સૂની છે કેડીઓ
ખાલી પરસાળ ને ખાલી છે મેડીઓ
તૂટ્યા છે તાર ને ખૂટ્યા સંવાદ
આજ મારા ગામને દેજો વરસાદ…

એટલું તો કહો તમે માનશો ક્યારે
જીવન અમને પાછું આપશો ક્યારે
આજે તો નાખી દો ઝાપટું એકાદ
આજ મારા ગામને દેજો વરસાદ…

પ્રવીણ શાહ

સ્વપ્ન વણાતું હોય છે

સ્વપ્ન આંખોમાં વણાતું હોય છે,
ભાગ્ય એ રીતે લખાતું હોય છે.

હળવે હાથે ઘા કરો એના ઉપર,
રણકી ઉઠે એ જ ધાતુ હોય છે.

મન ભલે કોઈ વાત માની લે છતાં,
આખરે તો મન મૂંઝાતું હોય છે.

આંગણું, ઘર, ઓસરી ખાલી હશે,
એક પંખી રોજ ગાતું હોય છે.

એક એક ડગલું તમે ભરતા રહો,
લાંબુ અંતર એમ કપાતું હોય છે.

પ્રવીણ શાહ

ચોમાસું બેઠું

વાદળને ઠેસ એક વાગી કે ચોમાસું બેઠું.
એક વીજળી સફાળી જાગી કે ચોમાસું બેઠું.

શીત લહર સુસવાટા મારે,
મનને શ્યામલ મેઘ ડરાવે,
ઝરમર વરસે થઇ અનુરાગી કે ચોમાસું બેઠું.

જ્યાં જુઓ ત્યાં પાણી પાણી,
છલક્યા સરવર તળાવ જાણી,
નદીઓ ઉભે પગે જો ભાગી કે ચોમાસું બેઠું.

આમ થયા છે ભીનાં લથબથ,
તોય રહ્યાં એ કોરા લગભગ,
એક છત્રી જો કોઇએ માંગી કે ચોમાસું બેઠું.

મેઘ-ફૂલ ખીલ્યાં આકાશે,
મ્હેક એની પહોંચી અવકાશે,
વૈરાગી હોય થયા રાગી કે ચોમાસું બેઠું.

દર્શન ઘેલી આંખો તરસે,
મેઘા અનરાધારે વરસે,
એક લગન જો એની લાગી કે ચોમાસું બેઠું.

પ્રવીણ શાહ