તડકો

પશ્ચિમથી લઇ પૂરવ સુધી પહોંચી જાય છે તડકો,
વાયુ, સ્થળ, જળ ને જીવ-જંતુમાં પૂજાય છે તડકો.

પહેલા કિરણે આંખો ઉઘડે બીજે મનની બારી,
ત્રીજે ઉઘડે દ્વાર કરમના મહેકે જીવન ક્યારી,
મોહ-લાલચ ના એને, સાંજે પાછો જાય છે તડકો…

ઉના પગલે દોડી આવે કંકુ વરણી રેલી
ઘૂમરાતા આ વાયરામાં વળ ખાતી કો’ વેલી
કેસૂડાની હરતે-ફરતે હોરી ગાય છે તડકો…

નીચે ધખતી ધરતી માથે અમથું અમથું આભ
સૌ જાણે છે તપવાથી છે કોને કેટલો લાભ
આપ્યાનો ઉપકાર તે કેવો, ભૂલી જાય છે તડકો…

પથ્થરને પણ પોષણ આપે એ શું પતઝડ આપે
એમ હોય તો કોણ એને અહિ રોજ આહ્વાન આપે
સાત અશ્વે આરૂઢ અરુણિમા- કહેવાય છે તડકો…

પ્રવીણ શાહ

Advertisements

કોને પૂછું ?

સ્વપ્ન છે કે જાગરણ, કોને પૂછું,
ક્યાં ગયું એ રવિ કિરણ, કોને પૂછું ?

આમ લાગે દુર સુધી ખુલ્લું છે,
આભ છે કે આવરણ, કોને પૂછું ?

એકથી છુટ્યા તો બીજું પિંજરું,
જન્મ છે કે છે મરણ, કોને પૂછું ?

આજ તો મન-મોરલો નાચી ઉઠ્યો,
થાય છે કોનું સ્મરણ, કોને પૂછું ?

લો દિવસ લઇ જાવ, ને રાજી રહો,
રાત મારી હોય પણ, કોને પૂછું ?

ક્યાંથી જામે દહીં, જ્યાં કોઇએ,
કાચું આપ્યું મેળવણ કોને પૂછું ?

પ્રવીણ શાહ

સો સો સલામ

વિદ્યુત વેગી ઝળહળને સો સો સલામ,
નીર ભર્યા સૌ વાદળને સો સો સલામ.

દિવસો, મહિના, સદીઓ, તો આવ્યા કરશે,
તક લઇ આવે એ પળને સો સો સલામ.

આ સોનલ વર્ણા સૂરજને સો સલામ.
તૃણ પર ખીલતા ઝાંકળને સો સો સલામ.

એમના સુખ-દુ:ખનું ખરું સાક્ષી એ જ હશે,
ભીના ભીના કાજળને સો સો સલામ.

નહિ તો એકલા બેસી તારા ગણતા હોત,
આજે આવેલ કાગળને સો સો સલામ.

પ્રવીણ શાહ

ગમતી નથી

ભાવહીન આ જિન્દગી ગમતી નથી,
રોજ કરવી બંદગી ગમતી નથી.

મનમાં છે સંકોચ ને નીચી નજર,
આ તે કેવી સાદગી, ગમતી નથી.

ચેન ના દિલને, ન પરવા ઊંઘની,
આટલી દિવાનગી ગમતી નથી.

સાથ આપો કે ન આપો ચાલશે,
આપની નારાજગી ગમતી નથી.

તાવ ના જુકામ, ને સૌ પૂછે ખબર,
પ્રેમની આ માંદગી ગમતી નથી.

– પ્રવીણ શાહ

બ્હાનું હશે

આપણું હસવાનું હશે,
દર્દ ભૂલવા બ્હાનું હશે.

પ્રીત જ્યાં સ્થાયી રહી શકે,
દિલમાં એવું ખાનું હશે.

શું લખ્યું છે સમજાય નહિ,
ભાગ્યનું એ પાનું હશે.

દર્દ લઇ લીધું પ્રેમથી,
શું ખબર સહેવાનું હશે.

મારી છાયામાં જે છુપાય,
એ જ મારી જાનું હશે

પ્રવીણ શાહ

પજવે છે

કંઇક તો આરપાર પજવે છે,
બીજું તારો વિચાર પજવે છે.

એ તરફ તું હશે પ્રતિક્ષામાં,
આ તરફ ઇન્તજાર પજવે છે.

જાણું છું હું સ્વભાવ કુદરતનો,
સાંજ પજવે, સવાર પજવે છે.

દર્દ તું આપે મીઠું લાગે છે,
દર્દની સારવાર પજવે છે.

આ દિવસનો ઉજાસ સમજુ છે,
રાતનો અંધકાર પજવે છે.

વાયદા પર તું આવશે તો નહિ,
દિલમાં છે એતબાર પજવે છે.

પ્રવીણ શાહ

કેવટ કહે છે

ઉંમર થઇ ગઈ પાકટ સાધો,
ચાલ હવે તું ઝટપટ સાધો.

શું ભગવા, શું માળા-તિલક,
ના શોભે આ તરકટ સાધો.

હોમ-હવન, તપ, જાપ, તપસ્યા,
છોડ નકામી ઝંઝટ સાધો.

જૂઠી છે આ માયાનગરી,
ઊભા કરશે સંકટ સાધો.

નીંદ તને નહિ આવે મીઠી,
લાખ બદલ તું કરવટ સાધો.

પગ ધોઈ લે બ્હાનું કાઢી,
એ જ કહે છે કેવટ સાધો,

પ્રવીણ શાહ